"เจ้าเมืองเซียว แม่ทัพเกา และท่านแฟน ทั้งสามท่านไปด้วยกันย่อมไม่เหมาะสมจริง"
"กองทัพขนาดมหึมาและหน่วยตามล่าขุมทรัพย์เช่นนี้ จำเป็นต้องมีผู้บัญชาการฝีมือเยี่ยมนำพา เช่นนั้นแล้ว ข้ากับเจ้าเมืองเซียว รวมทั้งหวั่นชิงเฟิง จะพุ่งเข้าไปในฝูงสัตว์อสูรพร้อมกันเถิด"
ประมุขผู้อาวุโสตระกูลหวั่นใคร่ครวญชั่วครู่แล้วกล่าวด้วยความมั่นคงไม่แปรเปลี่ยน
ในบรรดาผู้คนที่อยู่ ณ ที่นี้ มีเพียงผู้อาวุโสเพียงผู้เดียวที่ระดับพลังสูงสุด ยามเช่นนี้จึงต้องแบกรับภาระนี้เสมอ
"ท่านประมุขหวั่น..."
"เอ้อ ก็ดี งั้นข้าทั้งหลายจะเข้าไปด้วยกัน"
เซียวอี้หนานตั้งใจจะปฏิเสธ แต่เมื่อเห็นสีหน้ามั่นคงเพียงใดของประมุขผู้อาวุโส ในที่สุดก็ยอมรับคำนั้น
"ปู่! เมืองเย่ากวงของพวกเราจะไม่เป็นอันตรายใช่ไหม!"
หวั่นหรูฟ่านพุ่งทะยานออกมาจากที่ไหนก็ไม่อาจรู้ได้ รีบวิ่งเข้ามาหาประมุขผู้อาวุโสทันที
มิใช่เพียงหวั่นหรูฟ่านเท่านั้น ผู้เข้าแข่งขันที่ตกรอบต่างพากันมุ่งหน้ามายังประตูเมือง แม้หลายคนจะมิได้สังกัดภาคกลางก็ตาม แต่เมืองเย่ากวงแห่งนี้พิเศษเกินกว่าใด ๆ หากเมืองเย่ากวงพินาศจริง ภาคอื่นทั้งปวงก็จะเป็นเพียงชื่อที่หลงเหลือไร้แก่นแท้
เสียดายที่ภาคของแต่ละคนอยู่ห่างไกลเกินกว่าจะมาถึงได้ทันท่วงที มิฉะนั้นหากหลอมรวมกำลังของห้าภาคเข้าด้วยกัน ย่อมสามารถกวาดล้างเหล่าสัตว์อสูรบ้าคลั่งเหล่านี้ลงได้ในคราเดียว
"พวกเจ้ามาทำอะไร! กลับไปซะ! ที่แห่งนี้มิใช่ที่ที่พวกเจ้าจะมาได้!"
ประมุขผู้อาวุโสตระกูลหวั่นจู่ ๆ ก็พบว่าหลานชายปรากฏตัวอยู่แนวหน้า ยิ่งไปกว่านั้น ผู้เข้าแข่งขันที่ตกรอบมาเมื่อครู่ก็ล้วนอยู่ที่นี่ด้วย ทำให้นางตื่นตระหนกยิ่ง