วันรุ่งขึ้น
หลินหรานตื่นจากการบำเพ็ญอย่างลึกซึ้งตั้งแต่เช้าตรู่
เป็นไปตามคาด พลังดวงดาราในหอเล็กนี้มีจำกัด ยามนี้หลินหรานสัมผัสไม่ได้แม้แต่เสี้ยวของพลังดวงดาราในสถานที่แห่งนี้อีกแล้ว
"น่าเสียดาย หากหอแห่งนี้มีพลังดวงดาราที่บริสุทธิ์ไร้ขีดจำกัด กระบวนฝึกฝนนี้ก็คงน่ากลัวยิ่งนัก"
หลินหรานถอนหายใจเบา ๆ หลังล้างหน้าล้างตา ก็ก้าวออกจากประตู
จากนั้นเช่นเดียวกับเมื่อวาน หลังจากทานอาหารเช้ากับซือถูเฟิง ซูเสี่ยว และคนอื่น ๆ ก็ขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังโรงประลองเซิ่งหยาง
วันนี้เป็นการประลองของอันดับ 4-7
ซือถูเฟิงและหลิวชิงอินคนหนึ่งจับฉลากได้หมายเลข 4 อีกคนจับได้หมายเลข 7 ต่างต้องลงแข่งขันในวันนี้ทั้งคู่
ชั่วพริบตา หลินหรานและคณะก็มาถึงโรงประลองเซิ่งหยาง
แต่เช้าตรู่หน้าประตูใหญ่โรงประลองเซิ่งหยางก็เนืองแน่นไปด้วยผู้คน แทบอยากจะเบียดเข้าไปข้างในให้ได้
"ไปกันเถอะ! พวกเราไปที่ห้องเตรียมพร้อมรบกัน" ซือถูเฟิงเอ่ยขึ้น
ทุกคนพยักหน้า แล้วเดินไปตามทางเดินของเมื่อวาน ระหว่างทางไม่มีผู้ใดขวางกั้น พวกเขามาถึงห้องเตรียมพร้อมรบได้อย่างง่ายดาย
"ต้องยอมรับว่า ตอนนี้ยังรู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย" ซือถูเฟิงดื่มน้ำอึกใหญ่แล้วเอ่ยขึ้น
"ตื่นเต้นอะไรกัน ก็แค่การแข่งขันหนึ่งรอบ เจ้ากลัวแพ้หรืออย่างไร?" หลิวชิงอินที่อยู่ข้าง ๆ มีสภาพจิตใจดีมาก ไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
"เอ่อ... ก็ไม่เชิงกลัวแพ้ เพียงแต่หากไม่ได้อันดับที่ดีกลับไป พอคิดถึงหน้านายท่านผู้เป็นบิดา ข้าก็อดรู้สึกหวั่นเล็กน้อยไม่ได้" ซือถูเฟิงยิ้มแห้ง ๆ