“ดาบสนิมของเจ้ามีอำนาจทรงพลังจริง แต่พลังดวงดาราที่เจ้าปรากฏเป็นรูปธรรมนั้นอ่อนแอเกินไป ภายใต้การเสริมพลังของวิชามิ่งอ๋องเช่นนี้ เจ้าก็ไม่มีโอกาสแม้แต่ครึ่งเดียว”
มู่หรงหลิงย่อมรู้ดีถึงอำนาจของของวิญญาณเทพในมือหลินหราน แต่ดาบของวิญญาณเทพในมือนางเองก็ทรงพลังไม่น้อย
ดาบนั้นมีนามว่าดาบแสงเพลิงทอง แม้จะชำรุดไปแล้ว แต่เพียงแค่ใบดาบร้าวไปเล็กน้อย แทบไม่กระทบต่ออำนาจเลย เมื่อรวมกับวิชามิ่งอ๋องของนางแล้ว การที่หลินหรานจะกล้าเผชิญหน้าแบบปะทะกับนางโดยตรง ย่อมเป็นการกระทำอันโง่เขลาอย่างแท้จริง
ทันใดนั้นดวงตาของมู่หรงหลิงก็เปล่งประกายเฉียบคม ชูดาบแสงเพลิงทองขึ้น สูบฉีดพลังดวงดารามหาศาลเข้าไปภายใน พร้อมกับปลุกพลังวิชามิ่งอ๋อง
เกราะพลังดวงดาราสีแดงบนร่างค่อย ๆ ปรากฏเป็นเกราะแสงซ้อนทับออกมาอีกชั้นหนึ่ง
จากนั้นนางฟันลงมาที่หลินหรานอย่างเต็มฝีมือ
เสี้ยว!——
พลังดาบสีทองมหึมาพุ่งกระแทกเข้าหาหลินหรานอย่างรวดเร็ว
ด้วยเกราะกลืนกินสีม่วงทองคอยป้องกันอยู่ พลังดาบสีทองนี้ย่อมไม่อาจทำร้ายหลินหรานได้ หลินหรานจึงไม่แม้แต่จะตั้งใจหลบเลย
แสงสีม่วงทองทันทีทันใดแผ่ออกมาจากร่างของหลินหราน ปล่อยให้พลังดาบสีทองกระหน่ำเข้ามาที่ตน
“ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าจะใช้ของวิญญาณเทพเพื่อป้องกันชิ้นนั้น!”
“จะไม่มีทางเป็นอย่างที่เจ้าปรารถนา!” มู่หรงหลิงทันทีคว้าแหวนวงเล็กออกมาจากอกเสื้อ แล้วสวมลงบนมือ
แหวนวงเล็กนั้นทันทีก็เปล่งแสงสีม่วงทองเช่นกัน