"ผู้อาวุโสรับเชิญ..."
หลินหรานไม่ได้ตอบรับทันที แต่ใช้เวลาไตร่ตรองอย่างจริงจัง
"ถ้าไม่จำกัดอิสระของข้าเสียจริง ก็เป็นเพียงตำแหน่งก้วย ๆ ที่มีชื่อแต่ไม่มีหน้าที่ การเข้าร่วมก็อาจจะเป็นได้ เพราะไม่มีโทษอะไรอยู่แล้ว ยังได้ประโยชน์ก้อนใหญ่อีกต่างหน้า" หลินหรานพึมพำกับตัวเองในใจ
"อย่าลังเลไปเลย ยังไงเจ้าในภาคใต้ก็เป็นแค่ผู้ไร้ชื่อ ไม่มีตระกูลใหญ่อันใดค้ำจุน การเข้าร่วมตระกูลหยุนนี้มิใช่เรื่องเสียหาย"
"ที่สำคัญฉากหลังของตระกูลหยุนมิธรรมดา นั่นคือตระกูลโบราณที่มีอายุกว่าหนึ่งแสนปี เจ้าไม่อยากรู้เรื่องราวของจอมเทพแห่งมวลมนุษย์ในยุคโบราณเพิ่มขึ้นอีกบ้างหรือ?"
"แถมตระกูลหยุนยังครอบครองเหมืองแร่ซิงหยวนอีกด้วย ถ้าเจ้าไปบำเพ็ญที่นั่นได้ ก็ไม่จำเป็นต้องสร้างห้องบำเพ็ญอีก อยู่ในเหมืองแร่นั่นแหละ ยิ่งเป็นผลดีต่อการเพิ่มระดับพลังของเจ้าอย่างมหาศาล"
เมื่อเห็นหลินหรานยังลังเลไม่ตัดสินใจ มังกรบรรพบุรุษฮวงม่วงจึงพูดขึ้นไม่ได้
"เอาที่เจ้าว่ามานี่ก็เหมือนควรเข้าร่วมจริง ๆ งั้นก็ตกลงตามนี้และกัน" หลินหรานที่เดิมยังลังเลอยู่ เมื่อได้ยินคำแนะนำของมังกรบรรพบุรุษฮวงม่วงก็ตัดสินใจทันที
"เมื่อท่านหยุนมีน้ำใจเชื้อเชิญเช่นนี้ ข้าก็ขอตอบรับเถิด" หลินหรานยิ้มเล็กแล้วกล่าว
"ดีมาก! ข้าขอเป็นตัวแทนตระกูลหยุนต้อนรับท่านหลินเสมอ!"
หยุนเฟิงแท้จริงคิดว่าหลินหรานน่าจะปฏิเสธ ยังเตรียมจะเสนอเงื่อนไขดี ๆ เพิ่มอีก แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตอบรับอย่างฉะฉานเช่นนี้ ทำเอาหยุนเฟิงถึงกับประหลาดใจดีใจ