ขณะนั้นเอง เมิ่งจื้อซานก็ลงมาจากชั้นบน
หลังจากหลินหรานและเมิ่งจื้อซานรับประทานอาหารเช้าเสร็จ ทั้งสองก็นั่งพูดคุยเล่นอยู่ในห้องโถงสักครู่
ไม่นานนัก อวิ๋นเฟิงก็เดินทางมาถึงคฤหาสน์แห่งนี้เช่นกัน
ภายใต้การนำพาของอวิ๋นเฟิง หลินหรานและเมิ่งจื้อซานได้ขึ้นยานพาหนะ มุ่งหน้าสู่ถ้ำแร่ซิงหยวน
ระหว่างทาง อวิ๋นเฟิงเล่าให้หลินหรานฟังถึงที่ตั้งของถ้ำแร่ซิงหยวน สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแผ่นดินตระกูลอวิ๋น เดิมทีเป็นเพียงภูเขาน้อยแห่งหนึ่ง แต่เมื่อถูกสายฟ้าฟาดกระหน่ำ แร่ซิงหยวนที่ซ่อนอยู่ก็เผยออกมา ตระกูลอวิ๋นจึงเริ่มทำการขุดค้น
เพื่อความสะดวกในการขุด ภูเขาน้อยแห่งนี้จึงถูกปรับพื้นให้เรียบสนิท เหลือเพียงทางเดินลงสู่ใต้ดินเพียงทางเดียว ถ้ำแร่ซิงหยวนก็อยู่ใต้พื้นดินแห่งนั้น
บริเวณรอบ ๆ ยังมีบ้านเรือนที่สร้างขึ้นโดยเฉพาะ และเครื่องมือขุดแร่นานาชนิดก็ประจำการอยู่ที่นี่ ช่างขุดแร่ซิงหยวนส่วนใหญ่ล้วนเป็นชนเผ่าอวิ๋นธรรมดาที่ไม่มีพลังดวงดารา
การทำงานที่นี่แม้เหนื่อยยาก แต่ก็ได้ค่าตอบแทนงามเป็นพิเศษ สำหรับพวกเขาถือเป็นงานที่ดีเยี่ยมแล้ว
อีกทั้งเนื่องจากถ้ำแร่ซิงหยวนแห่งนี้มีขนาดใหญ่มาก แรงงานของตระกูลอวิ๋นเพียงลำพังย่อมไม่พอ ตระกูลอวิ๋นจึงจ้างชาวเขตเมืองนอกของเมืองหยางหลินเพิ่มอีกจำนวนมากมาทำงานที่นี่ ได้รับอาหารและที่พักฟรี พร้อมค่าจ้างที่ไม่น้อย จึงเป็นงานที่ชาวเมืองนอกธรรมดาทั้งหลายใฝ่ฝันถึง
ไม่ช้า ยานพาหนะก็มาถึงถ้ำแร่ซิงหยวน ช่างขุดแร่ที่กำลังทำงานอย่างขะมักเขม้นเห็นทายาทหนุ่มแห่งตระกูลอวิ๋นมาถึง ต่างหยุดงานในมือ มองมาด้วยความเคารพนบนับ