พลังงานธาตุพิษนั้นต่างจากธาตุอื่น หากควบคุมไม่ได้และมันระเบิดขึ้นภายในร่างกาย ผลที่จะตามมานั้นช่างน่ากลัวเกินจะคาดคิด พูดได้อย่างไม่เกินจริงว่าต้องตายอย่างแน่นอน ดังนั้นการฝึกฝนจึงต้องระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง อย่าได้เร่งรีบเพื่อผลลัพธ์อันรวดเร็วเลย
"ข้าเข้าใจแล้ว อาจารย์ก็เพิ่งเตือนมาเช่นกัน แต่ข้ายังอยากลองดูสักตั้ง"
จริง ๆ แล้วเมิ่งจื้อซานสังเกตเห็นหลินหรานได้ตั้งนานแล้ว เพียงแต่เธอหมกมุ่นอยู่กับการฝึกฝนอย่างเต็มที่เพื่อให้สำเร็จโดยเร็ว สำหรับปัญหาพลังงานธาตุพิษนั้น เมิ่งจื้อซานก็เข้าใจดี ดังนั้นเมื่อครู่จึงเพียงแค่ลองดูเท่านั้น
"ข้าได้ยินว่าเจ้าช่วยเหลือหัวหน้าเผ่าหยุนเมื่อครู่?" เมิ่งจื้อซานหยุดการฝึก แล้วเริ่มพูดคุยกับหลินหราน
"บังเอิญผ่านมาพอดี เห็นหัวหน้าเผ่าพลังพลุ่งพล่านจนสติแตก ก็เลยช่วยเหลือเล็กน้อย ที่จริงข้ามิได้ทำอะไรเลย หากไม่ใช่เพราะเขามีพื้นฐานแน่นหนา ข้าก็คงหมดหนทางช่วย"
"เจ้าดูสิ แม้แต่พลังงานธาตุแสงที่อ่อนโยนเช่นนี้ยังสามารถก่อความอาละวาดได้ พลังงานธาตุพิษจึงต้องระวังให้มาก ค่อยเป็นค่อยไปก็พอ"
"วางใจได้ ข้ามีหลักการของตัวเอง" เมิ่งจื้อซานยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าว
"อันที่จริงที่ข้ามาหาเจ้า เพราะอยากบอกว่า อีกสามวันข้าจะออกจากเผ่าหยุนเพื่อกลับไปยังภาคใต้ เจ้าจะอยู่ต่อที่นี่หรือจะกลับไปพร้อมกับข้า?"
"ข้ายังไม่กลับก่อน ข้าได้บอกบิดาแล้ว ท่านเห็นด้วยอย่างยิ่งที่ข้าจะอยู่ที่เผ่าหยุน ข้าคิดว่ารอฝึกฝนจนพอสมควรแล้วค่อยจากไป"