“ฮ่าฮ่า แม้ของภายในกล่องนี้อาจจะไม่เป็นดังใจ แต่หนูน้อยหลินโปรดวางใจเถิด เจ้าช่วยพวกเราเผ่าว่านเปิดกล่องนี้ไว้ รางวัลที่ควรจะได้รับพวกเราจะไม่ขาดชิ้นใด”
“หากสิ่งเหล่านี้ไม่เพียงพอใจเจ้าก็ไม่เป็นไร สิ่งที่ข้ากล่าวไว้ก่อนหน้านี้เจ้าจงเลือกได้ตามใจชอบ พวกเราจะมอบถวายมือเปล่า” ว่านเฟยหยางเบิกบานรอยยิ้มแล้วกล่าว
เมื่อได้ยินถ้อยคำของว่านเฟยหยางแล้ว ฝูงชนด้านล่างต่างพากันทอดถอนใจ
“ไม่ธรรมดาจริง ๆ ตระกูลที่มั่งคั่งที่สุดในดาวทะเลคราม ของล้ำค่าเพียงเท่านี้พูดให้ก็ให้เสียแล้ว”
“เห็นได้ชัดว่าไม่ว่ากรณีใด หลินหรานผู้เปิดกล่องนี้ก็ย่อมได้รับรางวัลอันงดงาม”
“วิชาลับสมัยโบราณลึกลับ ของวิญญาณเทพอันทรงพลัง สัตว์อสูรเผ่ามังกรและเผ่าหงส์แท้บริสุทธิ์ ไม่ว่าจะเลือกสิ่งใดก็ย่อมดีกว่าสามสิ่งในกล่องนี้แน่นอน บัดนี้ก็มาดูว่าหลินหรานจะเลือกเช่นไร”
เมื่อเปิดกล่องออกแล้วพบว่าข้างในไม่มีของดี บรรดาผู้คนในที่ต่างมีใจจะออกจากงาน แต่บัดนี้ทุกคนอยากเห็นว่าหลินหรานจะเลือกเช่นไร พร้อมอยากเห็นด้วยว่าตระกูลว่านจะนำอะไรมาถวาย
“ไม่ต้องเช่นนั้น ข้าหลินหรานพูดจาเป็นเดียมือ เมื่อครู่ได้เลือกแล้วว่าจะแบ่งของในกล่องนี้กับพวกเจ้าเท่ากัน ย่อมไม่เปลี่ยนคำ”
“อีกสองสิ่งในกล่องนี้ไร้ประโยชน์ต่อข้า เช่นนั้นแล้ว ข้าจงขอม้วนหนังแกะนี่ พอดีข้าสนใจเรื่องราวในสมัยโบราณ ท่านพ่อค้าว่านเห็นเช่นไร?”