ณ คฤหาสน์ประมุขเมืองในขณะนี้
เมื่อเมิ่งจื้อซานและพวกลงจากรถยนต์พิเศษ ทุกคนก็ถูกนำตรงเข้าไปยังห้องหนึ่งทันที
"หลินหราน! ไหนบอกว่าเจ้าอยู่ที่นี่จริง ๆ!" เมิ่งจื้อซานเห็นหลินหรานแล้วร้องออกมาทันทีด้วยความประหลาดใจ
"ฮ่าฮ่า พวกเจ้าก็มาถึงแล้วสินะ" หลินหรานเห็นว่าเมิ่งจื้อซานทั้งสามมาถึงกันครบ จึงหัวเราะขึ้นมาทันที
"ยังจะหัวเราะออกมาได้อีกเหรอ ตระกูลมู่หรงอยากจะลอกหนังเจ้าเป็น ๆ ตอนนี้เลยล่ะ" ซือถูเฟิงพูดขึ้นอย่างส่ายหน้าหนักใจ
"มู่หรงหลิงนั่นน่ะ แม้จะน่ารำคาญสักหน่อย แต่เจ้าทำร้ายเธอจนบาดเจ็บก็ยังพอจะเข้าใจได้ ที่ไหนได้ชิงของวิเศษของนางไปด้วย มันช่างเกินไปจริง ๆ" เมิ่งจื้อซานก็ไม่เข้าใจการกระทำเมื่อครู่ของหลินหรานเท่าไหร่นัก
"อย่ารีบซักไซ้ข้าเลย ขอแนะนำให้รู้จักกับคนคนนี้ก่อน นี่คือบุตรชายของประมุขเมืองเยา หนุ่มน้อยเยาอวี่เฉิง" หลินหรานไม่รีบอธิบาย แต่หันไปมองชายหนุ่มผู้อายเล็กน้อยข้าง ๆ
"เอ่อ... สวัสดีทุกท่าน!" เยาอวี่เฉิงกล่าวทักทายทั้งสามอย่างสุภาพ
"ได้ยินนามท่านมานานแล้ว ๆ" ซูเสี่ยวทั้งสามรีบยกกำประนมทำความเคารพตอบกลับ
"พวกเจ้าคงไม่เข้าใจว่าเหตุใดข้าจึงลงมือกับมู่หรงหลิงถึงเพียงนั้น ไม่ต้องรีบ ข้าคิดว่าอีกไม่นานคงมีคนมาอธิบายเอง" หลินหรานยิ้มแล้วกล่าว
และแล้ว เมื่อชายหนุ่มทั้งห้ามารวมตัวกันครบ บุรุษชายหลายคนผู้แผ่รังสีพลังดวงดาราที่ทรงพลังยิ่งก็เดินเข้ามาจากภายนอก
ผู้นำคือเหยาเฟิง ประมุขเมืองอวิ๋นเหอ ข้างกายคือท่านผู้ทรงเกียรติเสื้อคลุมดำ