และนอกจากหลินหรานกับซ่างกวนเหิงแล้ว ผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออีกไม่กี่คนก็มีสีหน้าแตกต่างกันไป
"ไม่คิดเลยว่าจะเจอว่านหรูฟาน"
ซูเสี่ยวเมื่อเห็นคู่ต่อสู้ของตนแล้ว สีหน้าก็เคร่งขรึมขึ้นทันที
ว่านหรูฟานคนนี้ไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขันธรรมดา เขาคือผู้เข้าแข่งขันที่แกร่งกล้าที่สุดแห่งภาคกลาง และยังเป็นทายาทสายตรงแห่งเผ่าว่านอีกด้วย ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าระดับพลังต้องน่าสะพรึงกลัวอย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น ซูเสี่ยวเคยได้เห็นฉากที่ประมุขอาวุโสแห่งตระกูลว่านออกมือที่คฤหาสน์หยางฮวนมาก่อน คลื่นพลังแห่งลมนั้นน่าพรึงกลัวอย่างแท้จริง
แม้ว่านหรูฟานคนนี้จะเป็นไปไม่ได้ที่ระดับพลังจะเหนือกว่าประมุขอาวุโสผู้นั้น แต่ในฐานะทายาทสายตรงแห่งเผ่าว่าน ย่อมเก่งกาจกว่าชนเผ่าสกุลว่านธรรมดามหาศาลแน่นอน
ดังนั้นซูเสี่ยวในตอนนี้ก็ตระหนักดีแล้วว่า ตนเองอาจไม่มีสิทธิ์ก้าวเข้าสู่รอบสุดท้ายอีก
หลินหรานที่อยู่ใกล้เคียงสังเกตเห็นสีหน้าของซูเสี่ยว จึงตบบ่าเขาแล้วกล่าวว่า "ไม่เป็นไร เพียงแค่สู้ด้วยความสามารถที่มีก็พอ แม้อาจไม่ชนะ แต่ก็ต้องสู้ให้สะใจซะหน่อย"
ซูเสี่ยวพยักหน้าเบา ๆ แล้วกล่าวว่า "ก็จริงอย่างที่ว่า ได้ปะทะกับคู่ต่อสู้ที่เก่งกาจถึงเพียงนี้ แม้แพ้ก็ไม่มีความเสียดายอะไรแล้ว"
การก้าวมาถึงจุดนี้ได้นั้น ยิ่งใหญ่เกินคาดการณ์ของซูเสี่ยวไปมากแล้ว ฉะนั้นแม้ตอนนี้จะพ่ายแพ้จริง ๆ สำหรับเขาก็เต็มอิ่มเป็นที่สุดแล้ว
เพราะหากไม่ได้รับความช่วยเหลือจากหลินหรานก่อนหน้านี้ เขาอาจถูกคัดออกไปนานแล้ว ย่อมไม่มีวันมาถึงที่แห่งนี้