เมื่อก้าวเข้ามาในห้องลับเล็ก ๆ แห่งนี้ หลินหรานและซูเสี่ยวก็เห็นกรงขังหลุยนึงตั้งอยู่ด้านหน้า
ภายในกรงมีสิ่งมีชีวิตวิญญาณตัวหนึ่ง ร่างสูงกว่าหนึ่งเมตรเล็กน้อย ทั้งตัวดำสนิทราวปีศาจร้าย แขนทั้งสองข้างใหญ่โตผิดปกติ และงอกเล็บยาวแหลมคล้ายกริยาวี รัศมีพลังที่แผ่ออกมาจากร่างทรงพลังยิ่ง แถมยังไม่ใช่ร่างอ่อนวัย อย่างน้อยก็เติบโตถึงร่างเจริญเติบโตแล้ว
เมื่อเห็นเจ้าของร้านพาหลินหรานกับซูเสี่ยวเดินเข้ามา ดวงตาของสิ่งมีชีวิตวิญญาณตัวนั้นแดงก่ำทันที แล้วฟาดกรงเล็บใส่กรงขังไม่หยุดหย่อน
แต่น่าเสียดาย กรงขังนี้สร้างจากวัสดุพิเศษ และยังมีม่านห้ามธาตุแสงล้อมรอบอีกชั้นหนึ่ง สิ่งมีชีวิตวิญญาณด้านในจึงหนีออกมาไม่ได้เลย
"นี่มัน..." ซูเสี่ยวเบิกตาโพลงเมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตวิญญาณตัวนั้น แล้วเอ่ยด้วยความประหลาดใจ "ไม่ใช่อสูรเงาราตรีกระมัง!"
"ใช่แล้ว อสูรเงาราตรีจริง ๆ ดูท่าทางอย่างน้อยก็เติบโตถึงขั้นเจ็ดแล้ว จับมันได้ล่ะก็ ยอมรับว่าหายากจริง ๆ" หลินหรานเองก็พูดด้วยความแปลกใจบ้างไม่มากก็น้อย
อสูรเงาราตรีมีทั้งธาตุวิญญาณและธาตุมารอยู่ในเชื้ออันเดียว นิสัยดุร้ายโหดเหี้ยม ตามปกติแล้วยากยิ่งที่จะจับมันได้ ไม่ต้องพูดถึงการทำสัญญาเป็นสัตว์อสูรด้วย
เมื่ออยู่ในชิ้นส่วนมิติ หลินหรานเคยเจอมาครั้งหนึ่ง ตัวนั้นเติบโตถึงขั้นเก้าสูง ระดับพลังทรงฤทธิ์ยิ่ง แถมด้วยลักษณะเฉพาะของธาตุวิญญาณ การสังหารให้สิ้นชีพโดยสิ้นเชิงแสนยาก แม้แต่หลินหรานเองก็ต้องฝ่าฟันต่อสู้กันยาวนาน สุดท้ายจึงค่อย ๆ บั่นทอนจนมันสิ้นใจ