“พวกเจ้าไปรอที่ปากประตูก่อนเถอะ ข้าจะไปหาว่านหรูฟาน เพื่อสืบเรื่องของหยางฮวนให้กระจ่าง”
นั่นเพราะยังไม่มีใครรู้ว่าหยางฮวนมีความเกี่ยวข้องเช่นไรกับตระกูลว่าน หลินหรานจึงจำเป็นต้องไปพบว่านหรูฟานสักครั้ง
บวกกับการประลองของตัวแทนภาคกลางเพิ่งจบลงทั้งหมด ช่วงนี้จึงเป็นจังหวะที่เหมาะที่สุดที่จะไปพบเขา
“จ้ะ”
เมิ่งจือซานและพวกพ้องพยักหน้าให้หลินหราน แล้วออกจากห้องเตรียมตัวของภาคใต้ไปก่อน
หลินหรานคว้าโทรศัพท์มือถือออกมา แล้วเรียกหาว่านหรูฟาน
สายสัมพันธ์ของว่านหรูฟานนั้น เขาเคยบอกไว้กับหลินหรานตั้งแต่งานเลี้ยงของตระกูลว่าน เพื่อให้ติดต่อกันได้ทันท่วงที หากหลินหรานเจอเรื่องยุ่งยากใดในเมืองย่าวกวาง ว่านหรูฟานก็พร้อมช่วยเหลือเสมอ
ไม่ช้าสายก็เชื่อมต่อ หลินหรานพูดคุยกันสั้น ๆ แล้วนัดให้เขาเดินทางมาพบที่ห้องเตรียมตัวภาคใต้
ที่หลินหรานไม่ยอมไปเองนั้น เหตุผลง่ายนิดเดียว คือเขาไม่รู้จักเส้นทาง ไม่รู้เลยว่าทางใดนำไปสู่ห้องเตรียมตัวของภาคกลาง จึงได้แต่รอให้ว่านหรูฟานเดินทางมาหา
ราวสิบนาทีผ่านไป ว่านหรูฟานก็รีบร้อนเดินทางมาถึงห้องเตรียมตัวของภาคใต้
“ดูจากสายเรียกของท่านหลินแล้ว ดูท่าจะเร่งร้อนนัก ไม่ทราบว่าเจอเรื่องยุ่งยากอันใดเข้าหรือ?”
“เจ้าค่อยเปิดเผยมาเถิด ข้าจะช่วยขจัดปัญหาให้จงได้” ว่านหรูฟานรีบกล่าว
“ก็จริงอยู่ที่เจอเรื่องยุ่งยากสักอย่าง และข้าเองก็แก้ไขได้ยาก จึงต้องรบกวนเจ้าแล้ว”
หลินหรานขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วเอ่ยว่า “ไม่ทราบว่าท่านว่านเคยได้ยินนามของชายผู้หนึ่งนามว่าหยางฮวนหรือไม่?”