"งั้นที่แห่งนั้นที่พลังธาตุลมข้นหนา ควรไปตามหาที่ไหนล่ะ"
"เจ้าลองดูสิ ป่าทะเลดารากว้างใหญ่ถึงเพียงไหน แม้เป็นแค่เขตชานด้านตะวันตก ก็คงต้องเดินกันหลายวันหลายคืนไม่รู้จบ บางทียังไม่ทันได้หาสถานที่ ข้าอาจบังเอิญเจอหยางหันซะก่อน"
"เมื่อเจอแล้วไม่สู้ มันเสียท่ายิ่งนัก" หลินหรานบ่นพึมพำ
"ฮ่าฮ่า เพราะฉะนั้นเจ้าเลยตกใจสินะ" มังกรบรรพชนม่วงหัวเราะ
"ไม่ปิดบังเจ้าหรอก ก็จริงอยู่ หยางหันน่ะแข็งแกร่งเหนือกว่าข้าแทบทุกด้าน ถ้าบังเอิญเจอจริง ๆ สติแตกแวบเดียว คงต้องแพ้เป็นแน่"
"การระมัดระวังก็ถือเป็นทางเลือกที่ถูกต้อง"
มังกรบรรพชนม่วงเงียบไปชั่วอึดใจ แล้วเอ่ยว่า "เจ้าวางใจเถิด แม้เจ้าจะยังรับรู้กระแสลมไม่ได้ ยังไม่ได้เรียนรู้วิชาคุมสายลมเชียนหยวนจนสำเร็จ แต่ในร่างของเจ้าได้กักเก็บพลังธาตุลมไว้มากมายแล้ว"
"เมื่อพบแห่งที่พลังธาตุลมข้นหนา พลังธาตุลมในร่างเจ้าจะส่งแสดงอาการตอบโต้ ถึงตอนนั้นเจ้าจะสัมผัสได้ด้วยตัวเอง" มังกรบรรพชนม่วงอธิบาย
"ข้าจำได้ว่าครั้งนั้นที่ป่าวายุทะเลขุนเขามีสถานที่แบบนี้มากมาย ข้าคิดว่าป่าทะเลดาราปัจจุบันคงไม่ต่างกัน แล้วเจ้าก็ไปตามหาแหล่งที่สัตว์อสูรธาตุลมรวมตัวกันเป็นหมู่คณะดูได้ สถานที่พวกนั้นน่าจะใช่" มังกรบรรพชนม่วงเสริม
"เจ้าพูดแบบนี้ การตามหาก็ง่ายขึ้นเยอะเลย"
หลินหรานได้ฟังคำของมังกรบรรพชนม่วง ในใจก็คลายกังวลลงทันที
แต่ในขณะนั้นเอง หลินหรานกลับรับรู้ถึงรอยสั่นสะเทือนของพลังดวงดาราอันทรงพลังกำลังพุ่งเข้าหาตน เขาขมวดคิ้วทันควัน