“ข้าจะพูดให้ฟังแบบนี้แล้วกัน วิชาลับโบราณสายน้ำแข็งนี้ หากสมบูรณ์แบบจริง ย่อมทรงพลังที่สุดในบรรดาวิชาทั้งปวงจริง ๆ”
“เพราะนอกจากจะทำให้นักฝึกสัตว์ในร่างนั้นมีพลังธาตุน้ำแข็งอันแกร่งกล้าแล้ว ยังมอบพลังฟีนิกซ์เป็นพิเศษอีกชั้นหนึ่ง!”
“แถมยังเป็นพลังฟีนิกซ์ของนกฟีนิกซ์คริสตัลสีรุ้งเงิน ผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งยุคโบราณอีกด้วย!”
“ถ้าหยางฮานคนนี้ครอบครองฉบับสมบูรณ์จริง ในร่างของเขา นอกจากพลังธาตุน้ำแข็งอันน่าสะพรึงกลัวแล้ว ย่อมต้องมีพลังฟีนิกซ์อันไม่ธรรมดาซ่อนอยู่ด้วย”
“เพียงแต่หยางฮานคนนี้ไม่ใช่จื้อจุน พลังฟีนิกซ์ของเขาจึงคงไม่แข็งแกร่งนัก แต่ด้วยระดับพลังเก้าดาวในเวลานี้ ประกอบกับพลังฟีนิกซ์และพลังธาตุน้ำแข็ง ข้าคิดว่าเขาคงต่อสู้กับเจ้าได้อย่างทัดเทียม แม้กระทั่งยังมีโอกาสเอาชนะเจ้าได้” บรรพชนมังกรฮวงม่วงอธิบาย
“นั่นนะสิ…”
หลินหรานฟังถ้อยคำของบรรพชนมังกรฮวงม่วงแล้ว รูม่านตาหดเกร็งโดยไม่รู้ตัว ตกใจอย่างมาก
ก็ร่างมนุษย์ที่เก็บพลังธาตุเอาไว้ได้นั้น แค่นี้ก็เกินคาดแล้ว ใครจะคิดว่ายังเก็บพลังฟีนิกซ์ได้อีก?
แถมยังเป็นพลังฟีนิกซ์ของนกฟีนิกซ์คริสตัลสีรุ้งเงินอีก เมื่อคิดเช่นนี้ ก็ไม่แปลกใจที่บรรพชนมังกรฮวงม่วงจะเตือนหลินหรานเช่นนี้
เพราะถ้าหลินหรานไม่ทันระวังจริง ๆ ก็มีโอกาสแพ้ให้หยางหานได้เต็มสิบ
“แล้วเจ้าคิดว่าด้วยระดับพลังของข้าตอนนี้ หากปะทะกับหยางหาน โอกาสชนะมีเท่าไร?” หลินหรานถามด้วยใบหน้าหนักอึ้ง