เวลาล่วงเลยไปกว่าสิบกว่าชั่วโมง
หลินหรานได้ฟื้นคืนชีพอีกครั้งในบึงสายฟ้า เสื้อผ้าบนร่างก็ถูกพลังทำลายจนแหลกสลายในพริบตา แต่ที่แปลกคือ ครั้งนี้เนื้อหนังของหลินหรานมิได้ถูกสายฟ้าฟาดจนแหลกเป็นเลือด
กลับกันยังสามารถทนทานต่อการโจมตีของสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวนี้ได้หนึ่งครั้ง ยังปรากฏระลอกคลื่นสายฟ้าสีทองจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนร่าง ราวกับเสื้อคลุมชั้นหนึ่งปกคลุมอยู่บนร่างกาย
"นี่... นี่มันปีศาจอะไรกัน!"
เดิมทีหลินหรานคิดว่าตนเองจะต้องตายในทันที แต่ไม่คิดว่าคราวนี้จะทนทานได้?
แต่ขณะที่หลินหรานกำลังประหลาดใจ สายฟ้าระลอกที่สองก็มาถึงทันที คราวนี้หลินหรานทนทานไม่ไหว เสื้อคลุมสายฟ้าที่เคยปกคลุมบนร่างก็สลายสลายไป หลินหรานถูกฟาดจนแหลกเป็นผุยผงอีกครั้ง
จากนั้นหลินหรานก็ฟื้นคืนชีพในบึงสายฟ้าอีกครั้ง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็เหมือนกับเมื่อครู่ สายฟ้าระลอกแรกไม่เป็นอันตรายต่อหลินหรานอีกต่อไป แต่เพียงถึงระลอกที่สองและสามเท่านั้นที่หลินหรานจะทนทานไม่ไหว
เวลาล่วงเลยไปอีกประมาณสองถึงสามชั่วโมง
เสื้อคลุมสายฟ้าบนร่างของหลินหรานค่อย ๆ ก่อตัวมั่นคงขึ้น ในเวลาเดียวกันหลินหรานก็พบว่าตนเองสามารถทนทานต่อสายฟ้าฟาดห้าระลอกแรกได้
"หรือว่าร่างกายของข้าแข็งแกร่งขึ้น!"
หลินหรานรู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก สายฟ้าห้าระลอกแรกไม่อาจทำอันตรายหลินหรานได้อีกต่อไป ดังนั้นหลินหรานจึงรวบรวมพลังทั้งหมดในกาย กำหมัดพุ่งไปข้างหน้า
หมัดนี้หลินหรานมิได้ใช้พลังดวงดาราแม้แต่น้อย อาศัยเพียงพลังของร่างกายเท่านั้น
เปรี้ยง!
สายฟ้าเส้นหนึ่งพลันพุ่งออกมาจากร่างของหลินหราน ทำลายก้อนหินที่อยู่ข้างหน้าจนแหลกสลายไป!