ในเวลานี้ หลินหรานได้โดยสารรถยนต์พิเศษติดเกราะของหน่วยตามล่าขุมทรัพย์ที่มุ่งหน้าไปยังเมืองเสวียนจง เดินทางกลับถึงเมืองเสวียนจงแล้ว
หน่วยตามล่าขุมทรัพย์นี้หลินหรานไม่รู้จัก และก็ไม่ใช่หน่วยตามล่าขุมทรัพย์ของเมืองเสวียนจง
เป็นเพียงแค่คนที่มาเส้นทางเดียวกันเท่านั้น ตอนแรกพวกเขาไม่ทันจำหลินหรานได้ จึงไม่ได้สนใจเขาเลย
แต่พอจำได้ก็รีบเชิญหลินหรานขึ้นรถทันที ระหว่างทางพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน
ด้วยเหตุนี้ หลินหรานจึงกลับมาถึงเขตเมืองนอกของเมืองเสวียนจงอย่างปลอดภัย ตอนนี้ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว
หลังจากล่ำลาหน่วยตามล่าขุมทรัพย์ที่กระตือรือร้นนี้ หลินหรานก็อุ้มเด็กหญิงตัวน้อยกลับมายังบ้านของเขาในเขตเมืองนอกก่อน
บ้านหลังนี้ตั้งแต่แม่ย้ายออกไปก็เงียบเหงาลง พอดีกับที่ไม่ได้ทำความสะอาดมาเป็นเวลานาน
พอหลินหรานกลับมาถึงบ้าน ก็รีบทำความสะอาดอย่างคร่าว ๆ ก่อน แล้วลงไปซื้ออาหารง่าย ๆ ที่ชั้นล่าง
เพราะจากการคาดเดาของเฟิ่งหวงเพลิงอัคนี เด็กหญิงคนนี้อาจจะฟื้นขึ้นมาในระหว่างนี้
หลับใหลมานานกว่าสามร้อยปี อาหารการกินก็ไม่ได้ทานมานานขนาดนั้น สิ่งแรกที่ทำหลังจากตื่นขึ้นมาคือต้องหิวอย่างแน่นอน
เป็นอย่างที่คาดไว้ หลังจากที่หลินหรานซื้ออาหารที่ทานได้ทันทีกลับมา เด็กหญิงก็ไอออกมาสองสามครั้ง จากนั้นก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
พอรู้ตัวว่านอนอยู่บนเตียงที่ไม่คุ้นเคย ก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ