“เมื่อถูกกวาดล้างแน่นอน แล้วจะยังมีใครกล้าเข้าไปในอาณาจักรลับแห่งปรมาจารย์อีกหรือ”
“เข้าไปแล้วอาจตายได้ และหากบังเอิญฝ่าด่านกลายเป็นปรมาจารย์ พอออกมาก็ถูกทำลายเช่นกัน แล้วจะมีประโยชน์อะไรเล่า”
“ยังไงหลังจากฟังเรื่องนี้แล้ว ข้าไม่เข้าไปแน่ ยังมีอะไรอีกมากที่ยังไม่สำเร็จ” หลินหรานยิ้มแล้วพูด
“พูดอย่างนั้นก็จริง แต่พลังของปรมาจารย์นั้น ว่ากันว่าเมื่อใดที่ฝ่าข้อจำกัดเก้าดาวกลายเป็นปรมาจารย์ ชีวิตของนักฝึกสัตว์จะยืนยาวขึ้นมาก ถึงขั้นเป็นอมตะไม่ตายก็ได้”
“ด้วยเหตุนี้เอง ตั้งแต่นั้นมา ก็ยังมีอัจฉริยะนับไม่ถ้วนเลือกเข้าไปในอาณาจักรลับแห่งปรมาจารย์ เพื่อค้นหาความเป็นไปได้นั้น”
“เพราะการหายไปนั้นก็เป็นเพียงตำนาน ความจริงไม่มีทางพิสูจน์ บ้างก็ว่าหายไป แต่ก็มีอีกมากที่บอกว่าไปยังอีกโลกหนึ่ง” อู๋เฉียนฮว่าเสริม
“อย่างไรเจ้าก็เป็นเต็งหนึ่งที่น่าจับตามองที่สุดตอนนี้ ไม่คิดลองไปหาคำตอบหน่อยหรือ นั่นคือพลังของปรมาจารย์นะ” ต้วนเทียนเฟิงตบไหล่หลินหรานแล้วหัวเราะ
“พอเถอะ ต่อให้ไม่หายไป แต่ไปอีกโลกหนึ่ง ก็ไม่ต่างจากความตาย ข้ายังอยากอยู่ใช้ชีวิตในโลกนี้อีกนาน” หลินหรานส่ายหัวแล้วพูด
“ไม่ถูกสิ เนื่องจากทุกคนรู้ว่าการเป็นปรมาจารย์อาจหายไป แล้วเหตุใดเรื่องของจื่อจุนแห่งตระกูลหยุนถึงถูกจัดเป็นความลับของรัฐบาล” จู่ๆ หลินหรานก็นึกอะไรขึ้นได้ รีบถามทันที