เฮ้อ!
ขณะที่หลินหรานและมังกรบรรพชนฮวงม่วงกำลังสนทนากันอยู่นั้น พยัคฆ์อสนีทำลายโลกก็ได้สำเร็จการวิวัฒน์เป็นพยัคฆ์สายฟ้าทองเจ็ดดาวเสียแล้ว มันระบายความสำราญด้วยการส่งเสียงคำรามกึกก้องขึ้นไปยังแว่นฟ้า
จากนั้นมันหันศีรษะมองหลินหรานทันที แล้วกล่าวว่า "เจ้าของ! ข้าสำเร็จแล้ว"
"พูดได้แล้ว! พูดได้จริง ๆ ด้วย!"
ตั้งแต่ชั่วขณะที่พยัคฆ์สายฟ้าทองเจ็ดดาวเอ่ยถ้อยคำแรก หลินหรานก็เชื่อสนิทใจแล้วว่ามันได้ก้าวขึ้นเป็นสัตว์อสูรระดับเทพเซียนกึ่งสมบูรณ์จริง ๆ ไม่เพียงพูดภาษามนุษย์ได้ แม้แต่สายอากาศอันแผ่ซ่านออกจากร่างก็ทรงพลังยิ่งนัก
แรงกดดันของมันเหยียบย่ำหมาจันทรามายาและสัตว์กินฝันนรกหลอมจนขาดไม่เห็นฝุ่น แม้กระทั่งนกฟ่งเพลิงระเบิดแสงเซียนที่ถือครองสายเลือดระดับสัตว์เทพกึ่งสมบูรณ์เช่นกันก็ยังเทียบไม่ได้ในตอนนี้ เพราะนกฟ่งเพลิงระเบิดแสงเซียนยังอยู่เพียงขั้นเก้า ยังต้องใช้เวลาเติบโตอีกช่วงหนึ่ง
เมื่อสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของพยัคฆ์สายฟ้าทองเจ็ดดาว ทั้งหมาจันทรามายาและสัตว์กินฝันนรกหลอมของหลินหรานต่างแสดงสีหน้าอิจฉา จ้องมองพยัคฆ์สายฟ้าทองเจ็ดดาวด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้า
แต่ทุกตัวต่างเข้าใจดีว่า สักวันหนึ่งตนเองก็จะได้ก้าวเข้าสู่ภูมินี้เช่นกัน เพราะเจ้าของของพวกมันคือหลินหราน!
"พยัคฆ์สายฟ้าทองเจ็ดดาว เจ้าได้กลับชาติมาเกิดใหม่ในที่สุด ดีนัก ดีนัก"
เมื่อเห็นพยัคฆ์สายฟ้าทองเจ็ดดาวที่เต็มไปด้วยความรุ่งโรจน์ มังกรอสนีครามผู้รวมดาราก็เบ่งบานยิ้มอย่างหาได้ยาก
ตั้งแต่คราแรกที่มังกรอสนีครามผู้รวมดาราได้พบเห็นพยัคฆ์อสนีทำลายโลกตัวนี้ มันก็รู้แล้วว่ามันมีโอกาสวิวัฒน์เป็นพยัคฆ์สายฟ้าทองเจ็ดดาวได้ มันจึงค่อย ๆ ชี้นำหลินหรานทีละก้าว ให้พยัคฆ์อสนีทำลายโลกตัวนี้ได้รับมรดก ผลลัพธ์ก็เป็นไปดังที่มันคาดคะเนไว้ทุกประการ สำเร็จจริง ๆ