ขณะนี้เหลืออยู่เพียงสังเวียนเดียวที่ยังคาราคาซัง แม้หลินหรานจะเอาชนะมู่หรงหลิงมาได้ แต่ด้วยบาดแผลของมู่หรงหลิงสาหัสเกินกว่าจะรู้สึกตัวมาจนบัดนี้ คนส่วนใหญ่ในที่จึงเชื่อว่าหลินหรานละเมิดกติกา และเรียกร้องให้ตัดสินให้มู่หรงหลิงเป็นผู้ชนะ
"หลินหรานชั่วร้ายเหี้ยมโหด ลงมือฆ่าฟันมู่หรงหลิง แม้จะชนะสังเวียน แต่ตามกฎแล้วหลินหรานถือว่าแพ้แล้ว สังเวียนนี้ต้องเปลี่ยนคำตัดสินให้มู่หรงหลิงชนะ!"
"ข้าเห็นด้วย สังเวียนนี้สมควรตัดสินให้มู่หรงหลิงชนะจริง!"
"ข้าก็เห็นด้วย"
ขณะนี้ในห้องประชุมแห่งหนึ่งของโรงประลองเซิ่งหยาง มีเจ้าหน้าที่ฝ่ายจัดการแข่งขันและกรรมการหลายนามนั่งอยู่ ล้วนเป็นบุคคลสำคัญผู้รับผิดชอบศึกใหญ่สังเวียนนักฝึกสัตว์ครั้งนี้
นอกเหนือจากบุคคลเหล่านี้ ยังมีอีกสี่คนนั่ง ณ ที่ประธาน ทั้งสี่ล้วนเป็นประธานจัดการแข่งขันภาคใต้ของศึกใหญ่สังเวียนนักฝึกสัตว์
ได้แก่ ท่านจินผู้ทรงเกียรติ จินฮวน มหาแม่ทัพแห่งกองทัพตู้เหิง เยว่เทียนเหินแห่งตระกูลมู่หรง และผู้เฒ่าผมขาวอีกหนึ่งนาม
แท้จริงแล้วเยว่เทียนเหินไม่มีสิทธิ์ดำรงตำแหน่งประธาน ที่นั่งนี้ควรเป็นของมู่หรงเซิ่งแห่งตระกูลมู่หรง แต่มู่หรงเซิ่งจะไปมีเวลามาเสียที่ตรงนี้ได้อย่างไร
จึงเสนอให้เยว่เทียนเหินรับตำแหน่งแทนตน
และด้วยเยว่เทียนเหินเป็นคนของตระกูลมู่หรง กรรมการและเจ้าหน้าที่ในที่จึงไม่อยากทำให้ตระกูลมู่หรงขุ่นเคือง ต่างพากันเอนเอียงตามคำพูดของเยว่เทียนเหิน
"เห็นกันหรือยัง บัดนี้มีคนมากมายสนับสนุนให้ตัดสินว่าหลินหรานแพ้ เสียงข้างมากชนะเสียงข้างน้อย บัดนี้พวกเจ้ายังมีอะไรจะพูดอีก?" เยว่เทียนเหินมิได้แม้แต่จะเกรงกลัวจินฮวนและตู้เหิง เอ่ยเสียงเย็นชา