"อะไรนะ!"
หลินหรานได้ยินถึงฤทธิ์ของบัตรทองแห่งตระกูลว่าน ใจก็ตกลงมาจ๊อกหนึ่ง
เมื่อมีมันในมือ ก็เท่ากับมีบัตรเงินฝากไร้ขีดจำกัดหนึ่งใบ ใช้จ่ายได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ยามนี้หลินหรานจึงไม่ต้องห่วงเรื่องเงินทองอีกต่อไป และหลินหรานก็รู้ดีว่าการที่พวกเขามอบบัตรทองนี้ให้ตนมีความหมายอย่างไร จึงไม่ได้ผ่อนปรนอ้อมอารีอะไร รับไว้ทันที
"ขอบพระคุณประมุขตระกูลว่านอย่างยิ่ง" หลินหรานคำนับว่านจวิ้นเฮ่า
"เรื่องเล็ก ๆ เท่านั้น เรื่องเล็ก ๆ นี่เอง"
"มาคน ส่งเยาว์เพื่อนหลินออกจากที่นี่!"
เมื่อเห็นหลินหรานรับไว้ ก็พิสูจน์ว่าหลินหรานยินยอมจะรักษาความลับนี้ไว้ ตราบใดที่วิชาบังลมเชียนหยวนไม่รั่วไหลออกไป บัตรทองเพียงใบเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ สำหรับตระกูลว่านผู้มั่งคั่งเหลือเฟือก็ไม่ใช่เรื่องอะไรเลย
ไม่นาน รถเก๋งสีดำคันหนึ่งก็จอดอยู่เบื้องหน้าหลินหราน หลังจากอำลาทุกคนแล้ว หลินหรานก็ก้าวขึ้นรถ ออกจากตระกูลว่านไป
......
ระหว่างที่หลินหรานอยู่กับตระกูลว่านนั้น ผู้คุมเมืองเซียวอี้หนานได้สั่งให้ทีมงานของศึกใหญ่สังเวียนนักฝึกสัตว์ประกาศข่าวชัยชนะครั้งสุดท้ายของหลินหรานออกไป ทันใดนั้นสื่อมวลชนแห่งดาวทะเลครามทุกสำนักต่างตกตะลึง ต่างพูดถึงผู้เข้าแข่งขันผู้ได้รับชัยชนะในครั้งสุดท้าย หลินหราน!
ส่วนเมืองเสวียนจงที่หลินหรานอาศัยอยู่ เมื่อได้ยินข่าวนี้ ชาวเมืองทั้งเมืองก็อุทานตื่นตะลึง บางคนตื่นเต้นจนพากันไปเยี่ยมเยือนบ้านตาฝ่ายมารดาของหลินหรานกันโดยเฉพาะ แน่นอนว่าคนเหล่านี้นอกจากต้องการสร้างสัมพันธ์ที่ดีกับหลินหรานแล้ว ส่วนใหญ่ยังอยากจะแหย่คำถามออกมาว่าร่างเทพอสนีทั้งเจ็ดนั้นแท้จริงคืออะไร