"จะให้ข้าอับอาย? ฮ่าๆ เรื่องแบบนั้นไม่มีทางเกิดขึ้นกับข้าหรอก"
"แต่ลองคิดดูดีๆ เจ้าก็ควรภูมิใจได้จริงๆ นั่นแหละ แม้จะไม่รู้ว่าใช้วิธีใด ฝึกวิชาลับโบราณอะไรมาบ้าง แต่สามารถในอายุขนาดนี้ฝึกถึงระดับเก้าดาว ก็ถือว่าดีมากแล้ว"
"แต่ที่นี่ไม่ใช่ภาคใต้ของพวกเจ้า จะไม่มีใครตื่นเต้นกับเจ้า เจ้าที่นี่ก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่ง! ฮ่าฮ่าฮ่า!"
ชายผมหงอกเงินพูดจบ ก็หันหลังเดินจากไปทันที
เผิ่งย่งและอีกสองคนก็รีบตามไป ขณะเดินก็ยังล้อเลียนหลินหรานและพวกต่อไปเรื่อยๆ
มีเพียงชายเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ยังยืนนิ่งอยู่กับที่ จ้องมองหลินหรานอย่างเงียบๆ
"ตลกจริงๆ พวกจากภาคเหนือพวกนี้ ช่างมั่นใจในตัวเองเกินไปเสียจริง คิดว่าแค่ร่ายกำแพงน้ำแข็งออกมาได้ก็เก่งแล้วหรือ?"
"ไม่รู้หรือไงว่าหลินหรานของพวกเรา..." ซือถูเฟิงกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ก็ถูกซูเสี่ยวคว้าแขนไว้ทันที
"อย่าเพิ่งร้อนรน ยังมีอีกคนที่ยังไม่ไป" ซูเสี่ยวสังเกตเห็นชายเสื้อเชิ้ตสีขาวยังไม่จากไป จึงรีบเตือนซือถูเฟิง
เพราะระดับพลังของหลินหรานยังไม่ควรเปิดเผยทั้งหมดในตอนนี้ เพื่อไม่ให้สร้างปัญหาโดยไม่จำเป็น
และหลินหรานก็เห็นชายเสื้อเชิ้ตสีขาวคนนั้นเช่นกัน เขาสำรวจเขาอย่างละเอียด
"เป็นเพียงระดับพลังแปดดาว?" หลินหรานขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
ชายผมหงอกเงินเมื่อครู่นี้ ดูแข็งแกร่งมาก นับเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาผู้เข้าแข่งขันจากภาคเหนือ แต่หลินหรานกลับสังเกตเห็นชายเสื้อเชิ้ตสีขาวคนนั้นด้วย