เมื่อเห็นหลินหรานหยิบพัดนั้นออกมา มู่หรงเหยียนถึงได้เริ่มมีท่าทีจริงจังขึ้นมา
เพราะพัดนี้กับกระบี่มิ่งอ๋องของเขาเหมือนกัน ต่างก็ไม่มีความเสียหายแม้แต่น้อย เป็นของวิญญาณเทพที่มีพลังทำลายล้างมหาศาล
เพียงแต่ว่ากระบี่มิ่งอ๋องมีวิชามิ่งอ๋องเป็นตัวขับเคลื่อน ส่วนพัดของหลินหรานอาศัยเพียงพลังดวงดาราล้วน ๆ เมื่อเทียบกันแล้วก็ยังมีความแตกต่างอยู่บ้าง
แต่ถึงอย่างนั้น พัดนี้ก็ห้ามมองข้าม เพราะนอกจากพลังทำลายล้างที่น่ากลัวแล้ว ยังแฝงไปด้วยการโจมตีทางจิตอันน่าสะพรึงกลัวของสัตว์อสูรฟีนิกซ์อีกด้วย จากการสังเกตก่อนหน้านี้ของมู่หรงเหยียน พัดนี้ควรจะซ่อนพลังของสัตว์อสูรตระกูลหงส์ไว้ถึงเจ็ดชนิด
ด้วยเหตุนี้ หลินหรานจึงไม่สามารถใช้วิชาลับโบราณใด ๆ มาประกอบกับพัดนี้ได้เลย
"ของวิญญาณเทพที่ยอดเยี่ยมถึงเพียงนี้ เจ้าไม่คู่ควรที่จะครอบครองหรอก ควรจะตกเป็นของตระกูลมู่หรงของข้าต่างหาก!"
มู่หรงเหยียนตะโกนใส่หลินหราน แต่ไม่ได้รีบเร่งใช้กระบี่มิ่งอ๋อง กลับกวาดมือขวาเปิดประตูแสงขึ้นมาประตูหนึ่ง
ทันใดนั้นจากในประตูแสงก็มีเสียงกู่ร้องอันกึกก้องของมังกรดังออกมา ตามด้วยมังกรทองขนาดมหึมาตัวหนึ่งบินออกมาจากประตูแสง
รูปลักษณ์ภายนอกของมังกรทองตัวนี้คล้ายกับมังกรเขียวทองที่หลินหรานเคยเลี้ยงไว้มาก
แต่พลังปราณของทั้งสองต่างกันลิบลับ ตัวที่มู่หรงเหยียนอัญเชิญออกมานี้เป็นสัตว์อสูรตระกูลมังกรสายเลือดแท้
ทั่วทั้งตัวปกคลุมไปด้วยเกล็ดมังกร และยังมีเปลวเพลิงสีทองลุกโชนอยู่รอบกายไม่หยุดหย่อน
"นี่มัน... มังกรเพลิงศักดิ์สิทธิ์ทองคำ!"
หลินหรานรู้คุณสมบัติของสัตว์อสูรตัวนี้ได้ทันทีผ่านเครื่องระบุสัตว์เลี้ยงในสมอง และสัตว์อสูรตัวนี้นอกจากจะเป็นสัตว์อสูรตระกูลมังกรสายเลือดแท้แล้ว ระดับพลังยังน่ากลัวมาก ถึงขั้นกึ่งสัตว์เทพแล้ว!