“แต่ในมือของสูงสุดนั้นก็มีเพียงสัตว์อสูรสายฟ้าระดับสัตว์เทพเพียงสามตัวเท่านั้น หลังผ่านการชะล้างด้วยสายฟ้ามาระยะหนึ่ง สูงสุดนั้นก็รู้สึกว่าพลังทำลายยังไม่เพียงพอ”
“จึงไปเจรจากับเจ้าผู้ครองภูมิแดนแห่งห้วงเหวสายฟ้ากึกก้อง คือจวี๋ซิงชางเหลยหลง หวังให้นางส่งสัตว์อสูรสายฟ้าระดับสัตว์เทพอีกสามตัวมาช่วยเหลือ”
“จวี๋ซิงชางเหลยหลงตนนี้ เป็นอนุชาแท้ๆ ของราชบิดาของข้า ระดับพลังของนางเองก็น่าสะพรึงยิ่ง กล่าวได้ว่าเป็นสัตว์อสูรสายฟ้าที่ทรงพลังที่สุดแห่งยุคโบราณ ใต้ฝ่ามือของนางมีสัตว์อสูรสายฟ้าสุดแกร่งมากมาย สูงสุดนั้นจึงมาหานาง ถือเป็นทางเลือกที่ฉลาดที่สุด”
“ในสมัยนั้นมนุษย์และสัตว์อสูรพึ่งพาอาศัยกัน ห้าจื่อจุนและเจ้าผู้ครองภูมิแดนทั้งห้าก็เป็นมิตรแท้กัน ชุกชุมมักปรึกษาธรรมะร่วมกัน จวี๋ซิงชางเหลยหลงจึงยินดีช่วยเหลือจื่อจุนผู้นั้นอย่างยิ่ง”
“ด้วยความช่วยเหลือของจวี๋ซิงชางเหลยหลง สูงสุดนั้นจำต้องแบกรับสายฟ้าฟาดจากสัตว์อสูรสายฟ้าระดับสัตว์เทพถึงหกตัวทุกวัน ทุกข์ทรมานเพียงใดก็ไม่อาจบรรยาย”
“แต่โชคดีที่พลังกายของสูงสุดแข็งแกร่งสุดประมาณ การฟื้นฟูยังรวดเร็วสุดวิสัย แม้แตล้างเจ็บหนักทุกวัน หลังพักฟื้นเพียงหนึ่งคืน เมื่อรุ่งสางก็ฟื้นคืนได้เกือบทั้งหมด”
“เมื่อล่วงเลยมากว่าสองเดือนเช่นนั้น กายของสูงสุดนั้นแกร่งกว่าเดิมยิ่งขึ้น ผิวพรรณภายนอกยังผุดขึ้นเป็นเยื่อรัศมีบางเบาที่สามารถต้านและดูดกลืนพลังแห่งสายฟ้าไว้ได้ กล่าวได้ว่าร่างแรกเริ่มของเจ็ดศาสตร์สายฟ้าศักดิ์สิทธิ์บังเกิดขึ้นแล้ว”