“อ้า! สบายตัวชะมัด!” หลังจากทรมานกับอาการท้องผูกมาเจ็ดวัน ในที่สุดหลินเฟิงก็ปลดปล่อยในห้องน้ำได้เสียที
......
ยี่สิบนาทีต่อมา เขาดึงกางเกงขึ้นด้วยความปลอดโปร่งใจ ร่างกายเบาสบาย รู้สึกว่าทุกสิ่งช่างแสนดี
จากนั้นก็ขึ้นคร่อมรถจักรยานไฟฟ้าคู่ใจคันโปรด เตรียมขี่ไปที่ร้านขายสัตว์เลี้ยงของตนเช่นเคย
แต่ทันใดนั้น หลินเฟิงพลันรู้สึกราวฟ้าดินดับแสง ห้วงเวลาสั่นสะเทือน และหมดสติไปในพริบตา
ครู่ต่อมา หลินเฟิงค่อยๆ ฟื้นคืนสติ สายตาพร่ามัว รู้สึกเหมือนมีข้อมูลนับไม่ถ้วนไหลบ่าเข้ามาในสมองจากทุกทิศทาง กระแทกเข้าใส่จิตใจอย่างรุนแรง
อสูร? หลินเฟิง?
นักฝึกอสูร?
......
ข้อมูลสับสนอลหม่าน มหาศาลเกินรับไหว สมองแทบปริแตก หลินเฟิงขบริมฝีปากแน่น หมอบอยู่กับพื้นอย่างทุกข์ทรมาน
เนิ่นนานผ่านไป จิตใจค่อยๆ สงบลง ความทรงจำแปลกใหม่เป็นช่วงๆ ลอยวนอยู่ในสมองอย่างเป็นระเบียบ
“ข้าข้ามภพมาแล้ว?”
“ข้าแค่นั่งปลดทุกข์”
“ก็ยังข้ามภพได้หรือนี่?”
หลินเฟิงไม่ปักใจเชื่อ พุ่งออกไปข้างนอกสุดแรง กลับพบว่าถนนหนทางและรูปแบบอาคารไม่ได้ต่างไปจากเดิม เพียงแต่ทุกอย่างสูงใหญ่ขึ้นมาก ผู้คนบนถนนไม่ว่าชายหญิงแก่เด็ก ล้วนมีอสูรหน้าตาแตกต่างกันติดตามอยู่ข้างกาย
“โลกคู่ขนาน? ข้ามภพมาจริงๆ ด้วยสินะ...”
“ช่างเถิด ไปที่ร้านของข้าก่อนดีกว่า”
หลินเฟิงขี่รถพลางมองไปรอบๆ พบอาคารแปลกประหลาดอยู่มากมาย แต่ละหลังใหญ่โตมหึมา เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน แต่โชคดีที่ร้านของตนยังคงอยู่ที่เดิม ไม่เคยเปลี่ยนแปลง
หลินเฟิงไขกุญแจ ยกประตูม้วนขึ้น แล้วก็ชะงักงันไปทันที
อาหารสัตว์เลี้ยงและอุปกรณ์สัตว์เลี้ยงภายในร้านทั้งหมดหายไปสิ้น ในห้องเล็กข้างๆ ฮัสกี้ที่เขาเลี้ยงมาหลายปีก็หายไปด้วย ร้านทั้งร้านเหมือนถูกปล้นไปจนเกลี้ยง สะอาดหมดจด
“บ้าเอ๊ย ขโมยขึ้นร้านแล้ว แย่แล้วๆ” หลินเฟิงแทบกระอักเลือด
“ติ๊ด ตรวจพบโฮสต์ที่เหมาะสม กำลังทดสอบดวงวิญญาณ...”
“ทดสอบเสร็จสิ้น กำลังหลอมรวม...”
“หลอมรวมสำเร็จ... เตรียมเริ่มต้นการทำงาน!”
บัดนั้น เสียงกลไกเย็นชาก็แว่วมาในสมอง
“ระบบ?”
“พอข้ามภพมาก็ให้ของขวัญต้อนรับชิ้นโตเลยรึ”
หลินเฟิงตะลึงงัน จากนั้นก็เริ่มตื่นเต้นดีใจ
สมแล้ว ของพรรค์นี้มันมาช้า แต่มาแน่
ในฐานะหนุ่มติดบ้านยุคใหม่ เล่นเกม ดูซีรีส์ อ่านนิยายคืองานอดิเรกประจำวันของหลินเฟิง เขาคุ้นเคยกับสิ่งที่เรียกว่าระบบเป็นอย่างดี จึงเริ่มสอบถามการทำงานของระบบทันที
“ข้าคือระบบฝึกอสูรขั้นสุดยอด เป้าหมายคือฝึกอสูรที่แข็งแกร่งที่สุดในหล้า”
หลินเฟิงสะดุ้ง เริ่มคาดหวังขึ้นมา
“ตรวจพบว่าในร่างของโฮสต์ไม่มีคลื่นพลังดวงดาราหลงเหลืออยู่เลย ไม่อาจเป็นนักฝึกอสูรได้ เป็นพวกไร้ประโยชน์”
“เตรียมเริ่มแผน B...”
หลินเฟิงชะงัก ไร้ประโยชน์? ข้าหน้าหล่อเกลี้ยงเกลาปานนี้ เจ้าว่าข้าไร้ประโยชน์? กำลังจะร้องด่าสักชุด เสียงนั้นก็ดังขึ้นในสมองอีกครั้ง
“แผน B เริ่มต้นทำงานแล้ว เชิญโฮสต์หาร้านค้าหนึ่งร้านเพื่อเชื่อมโยงภายใน 24 ชั่วโมง”
หลินเฟิงตะลึงนิดหนึ่ง แล้วจึงรีบตอบว่า “ร้านนี้เป็นของข้า เชื่อมโยงกับที่นี่แหละ”
“กำลังเชื่อมโยง...”
“เชื่อมโยงสำเร็จ กำลังจัดสร้างโครงสร้าง...”
“ห้องฝึกอสูรถูกสร้างขึ้น สระฟักไข่ถูกสร้างขึ้น แผงจำหน่ายไอเทมอสูรถูกสร้างขึ้น...”
“สร้างสำเร็จ โปรดเลือกอสูรหนึ่งตัวจากสองตัวต่อไปนี้ แล้วยกระดับพลังพื้นฐานของมันเป็นสามเท่าภายในสองวัน พร้อมทั้งจัดการขายออกไปให้ได้”
สิ้นเสียงระบบ ประตูร้านก็ปิดลงฉับพลัน ด้านหลังร้านซึ่งเคยเป็นที่อาบน้ำตัดขนสัตว์เลี้ยง แปรสภาพเป็นห้องฝึกอสูร ส่วนสระน้ำเล็กๆ ข้างๆ กลายเป็นสระฟักไข่ ทว่าส่วนโถงหน้าร้านที่เคยวางขายอาหารและอุปกรณ์สัตว์เลี้ยง ยังคงว่างเปล่าเช่นเดิม
“หา สองวันยกระดับอสูรให้มีพลังเป็นสามเท่า เจ้าแน่ใจนะว่าพูดไม่ผิด?”
หลินเฟิงถึงกับระแวงว่าหูตัวเองจะฝาด พลางรื้อฟื้นความทรงจำในสมองอย่างรวดเร็ว
การยกระดับอสูรบนโลกใบนี้ยากเย็นแสนเข็ญ ต้องอาศัยการฝึกฝนวันแล้ววันเล่า การยกระดับพลังเป็นสามเท่าภายในสองวันสั้นๆ นั้นพูดได้ว่าเป็นนิยายล้ำฝันอย่างยิ่ง
“เอ่อ... ทำภารกิจไม่สำเร็จจะเป็นอย่างไร?” หลินเฟิงถามเรียบๆ
“เนื่องจากเริ่มต้นด้วยแผน B หากภารกิจล้มเหลว จะเปิดใช้โหมดล้างผลาญ ลบโฮสต์ทิ้ง พร้อมกวาดล้างความทรงจำของบุคคลที่เกี่ยวข้องทั้งหมด”
“ก็เท่ากับเจ้าจะถูกลบออกจากโลกนี้ ราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่เลย” ระบบตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“......”
“ข้า...ซวยแล้วไหมนี่...”
“ถึงกับจะลบข้า เจ้าๆๆ... นี่มันเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยนะ!” หลินเฟิงโพล่งออกมาทันที
“ตรวจพบว่าโฮสต์หมิ่นประมาทด้วยวาจาร้ายแรง เริ่มโหมดลงทัณฑ์ ตบปากห้าฉาด!” ระบบว่า
“???”
“......”
หลินเฟิงกำลังจะอ้าปากพูด ก็มีฝ่ามือโปร่งแสงคล้ายพลังงานปรากฏขึ้นกลางอากาศ
“พลั่กพลั่กพลั่กพลั่กพลั่ก” ห้าฝ่ามือฟาดลงบนหน้าหลินเฟิงอย่างฉับไว
ใบหน้าร้อนผ่าวเจ็บแสบ ใจเดือดดาลอย่างยิ่ง เกือบจะร้องด่าอีกแล้ว แต่ก็ข่มใจไว้ได้ หึ
“เปลี่ยนภารกิจได้หรือไม่?” หลินเฟิงนวดใบหน้า ยิ้มเจ้าเล่ห์
“ไม่ได้ ต้องปฏิบัติตามนี้!” ระบบยืนกรานหนักแน่น
“เจ้า...”
“ช่างเถิด ลองดูก่อนแล้วกัน ระบบเฮงซวยอะไรนี่” หลินเฟิงใจคอห่อเหี่ยวไม่เป็นสุขเอามากๆ
“ข้าตอบรับ อสูรอยู่ไหน ข้าจะเลือก”
ในบัดนั้น แสงทองสองสายก็ปรากฏ จากนั้นอสูรสองตัวก็โผล่มาตรงหน้า
หลินเฟิงพลิกทบทวนความทรงจำจึงได้รู้ว่า
ตัวหนึ่งคือแมวเงาส้ม ขนทั้งตัวนอกจากตรงท้องเป็นสีดำแล้ว ที่เหลือล้วนเป็นสีเหลืองส้ม จัดเป็นอสูรธาตุลม ระดับต่ำ มักใช้เป็นสัตว์ฝึกหัดของนักฝึกอสูรมือใหม่ ต่อให้เติบโตเต็มวัยก็มีพลังเพียงขั้นสามเท่านั้น
อีกตัวคือนกกระจอกอาทิตย์เจิดจ้า ขนสีแดงสลับขาวจรดกัน ตัวเล็กกระจ้อยร่อยเพียงเท่ากำปั้น จัดเป็นอสูรธาตุไฟ ระดับต่ำ อัดเต็มที่ก็มีพลังได้แค่ขั้นสาม
มองอสูรอ่อนแอสองตัวนี้แล้วสิ้นหวังยิ่งนัก
ไหนว่าเปิดโกง ไหนว่าไร้เทียมทาน...
“เลือกแมวส้มตัวนี้... แมวเงาส้มนี่แหละ” แมวตัวนี้เหมือนแมวส้มบนโลกเอามากๆ จนหลินเฟิงหลุดปากเรียกผิดไปชั่วขณะ
“เลือกอสูรแล้ว กำลังเปิดมิติปริแยกต่างภพให้โฮสต์” เสียงระบบดังขึ้น
สิ้นคำพูด ตรงหน้าหลินเฟิงก็ปรากฏรอยแยกสีม่วงเส้นหนึ่ง ฉีกปริภูมิตรงหน้าให้แยกออกจากกัน
ทำเอาหลินเฟิงตกใจแทบร้องลั่น
“เนื่องจากเป็นครั้งแรกของโฮสต์ในการฝึกอสูร ระบบจะจับคู่ภพมิติฝึกให้โดยอัตโนมัติ”
หลินเฟิงพลิกดูความทรงจำในสมองเร็วรี่แล้วรู้ได้ว่า การฝึกอสูรในโลกนี้ ให้ความสำคัญกับสถานที่มาก ร้านฝึกอสูรชั้นยอดแต่ละแห่งล้วนสร้างสถานที่ให้สอดคล้องกับธาตุของอสูรแต่ละชนิด อย่างมืออาชีพ
แต่หลินเฟิงมองร้านของตน ที่ทางแค่เบี้ยเดียว จะไปคิดเรื่องสถานที่อะไรได้
“ตรวจสอบอสูร แมวเงาส้ม ธาตุลม เลือกภพมิติ เขตแดนผืนป่าวายุขุนเขา จะเข้าไปหรือไม่?”
หลินเฟิงนิ่งอึ้งไป ทำหน้ามึนงงพลางว่า “เอ่อ... เข้า... เข้าไปเถิด”
เพิ่งขาดคำ รอยแยกสีม่วงนั้นก็เบ่งขยายขึ้นทันที ราวกับเนตรแนวตั้งดวงหนึ่ง แล้วดูดหลินเฟิงกับแมวเงาส้มเข้าไป
ชั่วขณะนั้นฟ้าดินหมุนคว้าง อนธการครอบคลุม วิญญาณคล้ายหลุดลอยออกจากร่าง
สายตามืดสนิท
สักพักหนึ่ง สายตาค่อยๆ ฟื้นคืน ป่าดึกดำบรรพ์กว้างใหญ่ก็ปรากฏตรงหน้า พร้อมกับเสียงลมหวีดครวญเป็นระลอก
“โฮสต์มาถึงภพมิติดินแดนผืนป่าวายุขุนเขาเรียบร้อยแล้ว”
“กรอบเวลาสองวัน”
“ระหว่างนี้โฮสต์จะได้รับความคุ้มครองจากระบบ: ป้องกันเบ็ดเสร็จ”
หลินเฟิงยืนนิ่งตะลึงอย่างสิ้นเชิง
ตายแล้ว นี่มันที่ไหนกัน ข้ามภพอีกแล้วหรือนี่?
หลินเฟิงกวาดตามองรอบด้าน รอบทิศมีต้นไม้สูงใหญ่เสียดฟ้า พงหญ้ารกชัฏ บนท้องฟ้ามีวังวนลมนับไม่ถ้วน ยิ่งใหญ่อลังการ
“ติ๊ด เนื่องจากในร่างของโฮสต์ไม่มีพลังดวงดารา ไม่อาจทำพันธสัญญากับอสูรได้ มอบคัมภีร์สัญญาชั่วคราวให้หนึ่งแผ่น” แผ่นม้วนทองคล้ายม้วนตำราปรากฏขึ้นในมือของหลินเฟิง
“นี่...ใช้อย่างไร?” หลินเฟิงไม่เข้าใจ
“จำเป็นต้องใช้เลือดของโฮสต์วาดเป็นรูปข่ายเวทตามที่ระบุในแบบแปลน จากนั้นนำอสูรไปไว้ในกลางข่ายก็ใช้ได้” ระบบว่า
หลินเฟิงคลี่ม้วนตำราออก เห็นลวดลายคล้ายดาวหกแฉก จึงกัดนิ้วจนเลือดออกแล้ววาดข่ายเวทขึ้น
“เอ่อ แมวเงาส้มอยู่ไหน?”
พอวาดเสร็จ หลินเฟิงกำลังจะอุ้มแมวเงาส้มเข้าไป ก็พบว่ามันตื่นเต้นเกินเหตุแล้ว กำลังวิ่งรอบต้นไม้ใหญ่อย่างไม่หยุดหย่อน
หลินเฟิงรู้สึกคอตกอย่างบอกไม่ถูก
จึงเดินเข้าไป อุ้มแมวเงาส้มมาใส่ไว้กลางข่ายเวท อสูรชนิดนี้มีนิสัยเป็นมิตรอย่างยิ่ง ไม่ขัดขืนมากนัก
ทันใดนั้น ข่ายดาวหกแฉกก็เปล่งแสงสว่างวาบ ในสมองของหลินเฟิงก็มีกลุ่มแสงเพิ่มขึ้นมาดวงหนึ่ง ขณะเดียวกันเขาก็รับรู้ถึงทุกความรู้สึกของแมวเงาส้มได้
แมวเงาส้มข้างกายก็กลายเป็นสนิทสนมมากเป็นพิเศษ เดินวนไปรอบตัว พลางดมกลิ่นไปด้วย