เมื่อเห็นว่าหมาป่าเพลิงยักษ์ไม่มีท่าทีจะถอยไป หลินหรานจึงส่งเสียงเย็นชา ฉีดพลังดวงดาราเข้าไปในดาบสนิมในมือ กลิ่นอายมารจำนวนมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากดาบสนิมทันที
จากนั้นดาบสนิมก็พุ่งออกจากมือ กลายเป็นเงาดำ ทะยานตรงเข้าใส่หมาป่าเพลิงยักษ์
ฉัวะ!——
หมาป่าเพลิงยักษ์ยังไม่ทันตั้งตัว หัวหมาป่ายักษ์ของมันก็ขาดออกจากร่าง เลือดสาดกระจาย ล้มลงในกองเลือด
“จัดการเรียบร้อย” หลินหรานมองดูสัตว์อสูรหินปีศาจเพลิงที่ตายสนิทแล้วกล่าวขึ้น
ดาบสนิมกลับมาอยู่ในมือหลินหรานอีกครั้ง จากนั้นเขาก็เดินไปทางซากหมาป่าเพลิงยักษ์
ภาพที่หลินหรานยกมือสังหารสัตว์อสูรสายเลือดขั้นแปด ทำให้เจียงมู่มู่ตะลึงงันไปเลย
“นี่มันคนในวัยเดียวกันกับเราแน่หรือ ถึงมีระดับพลังขนาดนี้?” เจียงมู่มู่อุทานอย่างเหลือเชื่อ แล้วรีบวิ่งไปหาหลินหรานทันที
ตอนนี้หลินหรานกำลังชำแหละซากหมาป่าเพลิงยักษ์อย่างชำนาญด้วยดาบสนิม
จากนั้นก็หยิบผลึกสัตว์อสูรขั้นแปดออกมา หันไปพูดกับเจียงมู่มู่ว่า “เอานี่ไปไหม? ไม่เอาก็จะเอาไปให้สัตว์อสูรของข้า”
“เอา! ต้องเอาแน่นอน!” เจียงมู่มู่ไม่รอช้า คว้าผลึกสัตว์อสูรขั้นแปดนั้นไปทันที พร้อมกับรู้สึกตะลึงในใจอีกครั้ง
นี่มันผลึกสัตว์อสูรขั้นแปดนะ เขากลับไม่แยแสขนาดนี้ แถมยังจะเอาไปให้สัตว์อสูรกินง่ายๆ อีกหรือ?
นี่มันชีวิตของคนรวยหรืออย่างไรกัน?
ดีจริงๆ เลย