ซูเสี่ยวมิได้ตกใจแม้แต่น้อย ชูมือขึ้นส่งหมัดประสานกับเผิ่งย่งทันที
รึ่ง!——
เผิ่งย่งต้องถอยหลังไปสามสี่ก้าว แต่ซูเสี่ยวกลับมิได้ขยับถอยแม้แต่ก้าวเดียว ยังคงมองเผิ่งย่องด้วยใบหน้ายึดสบาย
"เอ๊ะ นายทำอะไรเนี่ยซูเสี่ยว อ้วนดีนี่ข้าจัดการเองได้ ไม่ต้องมาช่วยก็ได้"
ซือถูเฟิงเห็นซูเสี่ยวก้าวขึ้นมายืนขวางหน้าตนกับเผิ่งย่งชกกันหมัดต่อหมัด จึงไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง
"อย่าดูถูกไอ้อ้วนนั่นนัก แม้จะน่ารำคาญก็จริง แต่เขามีทุนที่ภาคภูมิได้จริงๆ คงฝึกฝนจนเข้าถึงขั้นนักฝึกสัตว์แปดดาวมาตั้งแต่เนิ่น ๆ ด้านความแข็งแกร่งของพลังดวงดาราย่อมเหนือกว่าเจ้าอยู่เล็กน้อย" หลินหรานเอ่ยแผ่วเบาข้างหูซือถูเฟิง
"นี่...เป็นไปได้ยังไง" ซือถูเฟิงมองชายร่างอวบตรงหน้าด้วยความไม่อาจเชื่อ
"วางใจเถิด เขาก็เพียงไปถึงแปดดาวก่อนเจ้าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ดูอายุก็ชัดว่ามากกว่าเจ้า จึงไม่ต้องใส่ใจ"
"ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยสัตว์อสูรของเจ้า เอาชนะมันก็ไม่ใช่เรื่องยาก ถ้าเจ้าอยากล้างแค้น ก็รอการประลองเริ่มขึ้นแล้วใช้สัตว์อสูรเอาชนะมันอย่างเปิดเผย ตอนนี้เถอะ ยังมั่นคงไว้ก่อนย่อมดีกว่า" หลินหรานเห็นสีหน้าของซือถูเฟิงผิดไป จึงรีบปลอบใจ
"เอาะ ดูท่าก็คงต้องเป็นเช่นนั้นแล้ว บัดซบ"
ซือถูเฟิงจ้องมองชายร่างอวบอย่างละเอียด พบว่าอีกฝ่ายดูมีอายุมากกว่าตนจริง จึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก แม้ยังพยุงมือปรบให้ซูเสี่ยวอีกด้วย
เหมิ่งจื้อซานและเหยาอวี้เฉิงเห็นซูเสี่ยวหมัดเดียวสะบัดชายร่างอวบถอยรน ใบหน้าก็เผยรอยยิ้ม