“สู้ถึงที่สุด! ข้ายังมีสัตว์อสูรสายเลือดขั้นเก้าอีกตัว แถมที่นี่ยังเป็นสนามประลองธาตุสายฟ้า ไม่ใช่ว่าจะต้องแพ้แน่นอน!”
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม หลิงเฟิงก็คือผู้เข้าประลองอันดับ 4 ของการประลองคะแนนสะสมเมืองเล่อหลิน แม้จะรู้ว่าหลินหรานตรงหน้าอาจเป็นม้ามืดก็ตาม แต่ก็ไม่ได้ยอมแพ้ทันที
ยังไงก็ยังมีไพ่ปิดท้ายอยู่อีกหนึ่งใบ!
ทันทีที่กรรมการประกาศเริ่มการประลองรอบที่สอง หลิงเฟิงก็เรียกค้างคาวสายฟ้าดำทองกลับทันที จากนั้นฟันม่านแสงออกมาอีกบาน อัญเชิญสัตว์อสูรตระกูลหมาป่าตัวหนึ่งที่มีเขาเกลียวงอกอยู่บนหัวออกมา
ทั้งตัวมีขนสีดำเทา ขนาดไม่ใหญ่นัก สูงราวสามเมตร แต่ที่หน้าผากกลับมีเขาเกลียวแผ่พลังแห่งสายฟ้าราชันออกมา พร้อมทั้งเปลวเพลิงดำลุกโชนอยู่ทั้งสี่ขา ดวงตาแดงก่ำจ้องมองหลินหราน
“นี่คือสัตว์อสูรที่แกร่งกล้าที่สุดของข้า ชื่อว่าหมาป่าเงาสายฟ้าเพลิงดำ สัตว์อสูรสายเลือดขั้นเก้า”
หลิงเฟิงจ้องมองหลินหรานด้วยแววตาคมกริบ ไม่มีแม้แต่ความลดละ ใจคิดว่า “แม้ตอนนี้เพราะระดับพลังของข้ายังไม่เพียงพอ หมาป่าเงาสายฟ้าเพลิงดำจะมีระดับพลังเพียงขั้นแปดขั้นสูงสุด แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะแพ้แน่นอน!”
“หมาป่าเงาสายฟ้าเพลิงดำงั้นเหรอ เป็นสัตว์อสูรที่ไม่เลวทีเดียว มีทั้งสายสายฟ้า ธาตุมาร และธาตุไฟครบสามธาตุ หากบ่มเพาะได้ดี ย่อมสามารถก้าวสู่ระดับพลังขั้นเก้าสูงได้ หลิงเฟิงคนนี้ยังมีของจริงอยู่เหมือนกัน”