"โจมตีเดียวสังหาร?"
"เป็นไปได้อย่างไร!"
หยุนนามองผีเสื้อทองคำรัศมีที่หมดสภาพการต่อสู้โดยสิ้นเชิง ค้างอยู่กับที่ ริมฝีปากสั่นระริก
จากนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปหาผีเสื้อทองคำรัศมี เมื่อแน่ใจว่ามันยังมีลมหายใจอยู่ จึงโล่งอก
หลังจากเรียกมันกลับไปแล้ว ก็เงยหน้ามองหยางหาน พูดด้วยน้ำเสียงลำบากใจ "ข้า...ข้าแพ้แล้ว"
กรรมการทั้งสี่ที่นั่งอยู่ก็มีสีหน้าตกตะลึงไม่แพ้กัน ต่างกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว มองหยางหานราวกับเห็นผี
ไม่เพียงแต่พวกเขาเท่านั้น ผู้ชมในสนามทั้งหมดก็มีสีหน้าเดียวกัน ราวกับโลกทัศน์ของพวกเขาพลิกผันไปสิ้น
"สัตว์อสูรของหยางหานโจมตีเดียวสังหารผีเสื้อทองคำรัศมีได้เลยหรือ? นี่มันน่าตะลึงเกินไปแล้ว"
"หยางหานนี่มันตัวอะไรกันแน่ หยุนนานะเป็นนักฝึกสัตว์ระดับเก้าดาวเชียวนะ ผีเสื้อทองคำรัศมีตัวนั้นก็แข็งแกร่งยิ่งนัก แต่กลับถูกโจมตีเดียวสังหาร?"
"ต้องคิดอีกหรือ? หยางหานคนนี้ต้องเป็นนักฝึกสัตว์ระดับเก้าดาวแน่นอน และสัตว์อสูรตัวนี้แข็งแกร่งกว่าผีเสื้อทองคำรัศมีมากมายนัก"
"ถ้าข้าดูไม่ผิด พลังแสงสีม่วงที่สัตว์อสูรของหยางหานปล่อยออกมาเมื่อครู่ ควรจะเป็นแสงราชาหิมะ! กล่าวคือ สัตว์อสูรที่ดูคล้ายสัตว์สาวหิมะฟ้าน้ำแข็งตัวนี้ ก็ควรจะเป็นสัตว์ราชาหิมะในตำนาน!"
"กลืนน้ำลาย!~"
"มีพลังระดับเก้าดาว ยังมีสัตว์ราชาหิมะอีก นับดูตอนนี้ หยางหานนี่แหละคือผู้แข่งขันที่แข็งแกร่งที่สุดในเขตภาคเหนือ!"