“เห็นเสาหินรอบบริเวณนี้ไหม เสาทั้งสี่ต้นนี้เป็นสิ่งคล้ายคลึงกับศิลาหักมังกร ภายในมีอาณาเขตผนึกที่ทรงพลังยิ่ง เสาทั้งสี่ต้นวางอยู่ที่มุมทั้งสี่ จะก่อกำเนิดเป็นกำแพงกั้นที่แข็งแกร่งสุดขีด หากมิได้ใช้คำสั่งผู้นำเผ่า คงไม่มีผู้ใดทำลายได้”
“ต้องยอมรับว่า เผ่าหยุนสามารถดำรงอยู่ได้หนึ่งแสนปีโดยไม่เสื่อมถอย ย่อมมีเหตุผลของมันจริง ๆ” เสียงของมังกรบรรพชนจื่อหวงดังขึ้นในหัวของหลินหราน
“สุดยอด! ดูท่าหลังจากฝึกฝนวิชาเซิ่งหลิงกวางจนสำเร็จแล้ว ยังเหมาะแก่การเขียนอาณาเขตต่าง ๆ เป็นอย่างยิ่ง” หลินหรานถอยห่างจากกำแพงกั้นนี้ พลางเอ่ยด้วยความปีติ
จากนั้นหลินหรานก็เดินต่อไปยังบริเวณแร่ธาตุหายาก เพราะเซิ่งหลิงกวางถูกเอาไปแล้ว ที่นี่ไม่มีสิ่งใดเหลือ แม้จะมี หลินหรานก็ไม่สนใจ ยังไงก็มีทางได้เซิ่งหลิงกวางมาแน่นอน
ด้วยเหตุนี้ หลินหรานจึงก้าวเท้ายาวมายังบริเวณที่เก็บแร่ธาตุหายากต่าง ๆ
ที่นี่นอกจากจะมีตู้ไม้มากมายแล้ว ยังมีหีบขนาดใหญ่เล็กกระจายอยู่บนพื้น แร่ธาตุที่มีขนาดใหญ่จะถูกเก็บไว้ในหีบเหล่านี้ และมีป้ายชื่อกำกับไว้
เพียงแต่ไม่ใช่ทุกชิ้นจะมีป้ายชื่อ ในบริเวณนี้มีชั้นวางของเฉพาะ ที่มีกล่องหยกประณีตวางเรียงรายอยู่หลายกล่อง กล่องหยกเหล่านี้ไม่มีป้ายชื่อใด ๆ และเป้าหมายหลักของหลินหรานก็คือสิ่งที่อยู่ในกล่องหยกเหล่านี้
“ที่มีป้ายชื่อย่อมหมายถึงยังมีอยู่ในดาวทะเลคราม หรือมีบันทึกทางประวัติศาสตร์ แต่กล่องหยกที่ไร้ชื่อเหล่านี้ ย่อมหมายถึงหายากยิ่งนัก หายากถึงขนาดที่พวกเขาพลิกค้นข้อมูลใด ๆ ก็ไม่อาจรู้ชื่อของมันได้ สิ่งที่ข้าต้องการย่อมอยู่ที่นี่แน่นอน”