บทที่ 6 เหยียน: นายเป็นเทพธิดาจริง ๆ เหรอ?
เพราะเหยียนออกเดินทางก่อนเจียงเจอ เธอจึงมาถึงห้วงอวกาศก่อนนานแล้ว
เมื่อมองดาวเคราะห์สีฟ้าครามตรงหน้า เหยียนพึมพำอย่างไม่แน่ใจว่า “เจ้าเด็กนี่คงไม่หนีไปแล้วหรอกนะ...”
พูดจบ เหยียนก็เห็นร่างคนหนึ่งบินออกมาจากโลก จนกระทั่งเจียงเจอบินมาหยุดตรงหน้าเธอ
เมื่อเห็นปีกด้านหลังของเจียงเจอ เหยียนก็เบิกตากว้างทันที มือที่จับดาบเพลิงกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย
ขณะที่เหยียนกำลังจะพูดอะไร เจียงเจอก็ยกมือห้ามเธอไว้ “เดี๋ยวก่อน ขอพูดให้ชัดก่อนอย่างหนึ่ง ฉันไม่ใช่เทพแปดเปื้อน!”
ได้ยินเจียงเจอพูดเช่นนั้น เหยียนก็กลืนคำสองคำที่กำลังจะหลุดจากปากลงไป
ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังมองเจียงเจออย่างระแวดระวัง ไม่นานก็สังเกตเห็นความแตกต่าง นั่นคือปีกของเจียงเจอใหญ่กว่าพวกเทพแปดเปื้อนมาก
ตลอดชีวิตการเป็นนักรบมา 7,000 ปี เธอย่อมเคยต่อกรกับเทพแปดเปื้อนมาก่อน จึงมั่นใจว่าตัวเองไม่มีทางมองผิด
เมื่อพบความแตกต่าง แววระแวดระวังในดวงตาของเหยียนก็ลดลงไม่น้อย “นายเป็นเทพธิดาเหมือนกันงั้นเหรอ แต่จะใช่เทพแปดเปื้อนหรือเปล่า ไม่ใช่นายพูดแล้วจะเป็น ฉันต้องตรวจดูด้วยตัวเอง!”
พูดจบ เธอก็เปิดใช้ดวงตาแห่งการเปิดเผยทันที โดยไม่สนใจว่าเจียงเจอจะเห็นด้วยหรือไม่ แล้วเริ่มอ่านข้อมูลพันธุกรรมของเขา
เจียงเจอไม่ได้กังวลเลยสักนิด คนทำถูกย่อมไม่กลัวเงาตามหลัง ต่อให้เหยียนอ่านพบอะไรจริง ๆ เขาก็ไม่กลัวอยู่ดี