แค่ชั่วพริบตาเดียว จางไหลลาก็วิ่งจากตำแหน่งที่เกือบจะคู่เคียงกับเธอไปขึ้นนำสุดแนวหน้า!
"อย่าหยุด! มันยังตามมาอยู่ข้างหลัง!"
หวังเทียนเวยรู้สึกได้ว่าปอดจะระเบิดอยู่แล้ว!
ยังวิ่งไม่พ้นอาณาเขตหนอนทรายอีกหรือ!?
วินาทีถัดมา เงาดำรูปร่างคล้ายไม้ท่อนยาวก็พุ่งหวดมาจากทางเฉียงด้านหน้า!
มันฟาดเข้าที่ตัวจางไหลลาซึ่งวิ่งนำอยู่ด้านหน้าสุดโดยตรง จากนั้นก็ม้วนตัวเธอลอยขึ้นไปค้างกลางอากาศ!
"หนวดใหญ่ขนาดนี้เลย!"
"เปลี่ยนทิศ! เปลี่ยนทิศเร็ว! ทางนี้ก็มีหนอนทรายอีก!"
หวังเทียนเวยยืนหยัดอยู่ท่ามกลางฝูงชนที่โกลาหล ยกปืนเลเซอร์ขึ้นสาดกระสุนใส่หนวดยักษ์อย่างไม่เลือกเป้า! เธอยิงจนลำตัวของเงาดำนั้นขาดออกจากกัน
จางไหลลาตกลงพื้น สิ่งแรกที่ทำหลังจากลุกขึ้นได้คือคว้าตัวหวังเทียนเวยแล้ววิ่งต่อ
"รีบวิ่ง! มันโกรธแล้ว!"
หวังเทียนเวยถูกดึงจนเกือบเสียหลัก ยังไม่ทันจะคิดได้ว่าจางไหลลารู้ได้ยังไงว่าหนอนทรายโกรธหรือไม่ แต่กลับพบว่าเท้าของตัวเองแทบไม่ได้แตะพื้นอีกเลย!
จางไหลลาเร่งความเร็วจนแทบจะจับเธอปลิวไปราวกับว่าว!!!
ฉากใหญ่สุดท้ายของการฝึกนักศึกษาใหม่เปิดฉากขึ้นในที่สุด นักศึกษาจำนวนมากที่หลับไปแล้วต่างถูกเพื่อนร่วมห้องเรียกให้ตื่นมาดูถ่ายทอดสด
"ปีนี้มีหนอนทรายสองตัวหรือเนี่ย?"
"ท่านอธิการบดีคิดจะทำอะไรกันแน่..."
"ไม่ใช่สองตัว สามตัวต่างหาก! ไปดูห้องถ่ายทอดสดหมายเลข 100 สิ! ทางฝั่งนั้นก็ถูกหนอนทรายโจมตีเหมือนกัน!"
"โรงเรียนไปจับหนอนทรายมาจากไหนตั้งเยอะแยะ!? ให้คนเขตทหารที่เก้าช่วยมาหรือเปล่า!?"
"ท่านอธิการบดี... ค่าเทอมที่เราจ่ายทุกปีไม่เอาไปซ่อมหอพัก เอามาใช้กับเรื่องแบบนี้เนี่ยนะ!?"
อี้เส้ามองคอมเมนต์สดที่หลั่งไหลเข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วอดไม่ได้ที่จะขำ คนฉีหลินแทบทุกคนเคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน ต่อให้ไม่เคยเจอเองก็ต้องเคยเห็นแน่นอน
ไม่รู้ทำไม ท่านอธิการบดีของฉีหลินถึงได้ชอบหนอนทรายเป็นพิเศษ... ทุกสองปีการฝึกนักศึกษาใหม่ต้องมีโผล่มาซักครั้ง