"ฮ่าๆๆ! ฮ่าๆๆ! ฮ่าๆๆๆๆ!!! อันดับหนึ่งของพวกนายกลับมาแล้ว!"
เฉาหาวและฟูหมานลี่มองหวังเทียนเวยที่เพิ่งกลับมาจากดาวเออร์นัวซิง ทันทีที่ลงจากยานก็หัวเราะแบบตัวร้ายอย่างไร้ที่ติ จนไม่อยากเอ่ยปากอะไรอีก... ปล่อยให้เธอได้หลงระเริงไปสักหน่อยเถอะ ครั้งนี้ทำได้ดีจริงๆ
"ไม่ต้องรีบ! เดี๋ยวกันทีละคน!"
เจียนจิ่งอวี่จัดแถวโดรนสื่อที่ติดจอเสมือนและไมโครโฟนไว้ด้านหน้าให้เป็นระเบียบด้วยมือตัวเอง ครั้งนี้ฉีหลินของพวกเขาได้คะแนนเป็นอันดับหนึ่งได้สำเร็จ!
อันดับหนึ่งนะ!!! แบบนี้ต้องประชาสัมพันธ์ให้เต็มที่!
"คนหน้าแรกถามก่อนเลย"
"ขอบคุณคุณเจียนมาก"
นักข่าวที่ยืนเป็นคนแรกเอ่ยขอบคุณเจียนจิ่งอวี่ผ่านจอเสมือน ก่อนจะหันไปหาอีกคนทันที
"แบบนั้น ขอถามคุณหวังเทียนเวยหน่อยได้ไหมคะ วันที่สองบนดาวเออร์นัวซิงคุณลงทะเลเพื่อทดสอบหุ่นรบ ระหว่างนั้นกล้องถ่ายทอดสดของฝ่ายจัดงานมีช่วงหนึ่งสัญญาณขาดหายไป คุณพอจะบอกได้ไหมคะว่าอยู่ใต้น้ำทำอะไรบ้าง?"
"อีกข้อหนึ่ง สามทีมสุดท้ายที่เข้ารอบ มีเพียงฉีหลินเท่านั้นที่ไม่มีทั้งเกราะป้องกันและชั้นเคลือบกันสนิม แต่ทำไมถึงรักษาหุ่นรบให้ดูใหม่เอี่ยมได้จนถึงวันสุดท้าย?"
"ฮ่าๆๆ แฮ่ก..."
เสียงหัวเราะอันกู่ก้องหยุดชะงักลงทันที สมาชิกโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งและวัลเคอที่กำลังให้สัมภาษณ์อยู่สองฝั่งต่างหยุดตอบแล้วหันมามอง
หวังเทียนเวยไอเบาๆ สองที แล้วค่อยๆ เดินไปหลบอยู่ด้านหลังหวงเหยียน ใช้ความสูงของเขาเป็นกำบังตัวเองจนมิด...