บรรยากาศชะงักค้างอยู่อึดใจหนึ่ง
"วางใจได้ ทุกคนเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน เราจะไม่ทำร้ายเขา"
หัวหน้าทีมคลาสบีพูดจบก็ยกปืนเลเซอร์ขึ้นเล็งไปทางหวงเหยียนอีกครั้ง
"พวกเราไม่ใช่พวกนอกกฎหมายอะไรน่า แถมยังกำลังถ่ายทอดสดอยู่ด้วย"
สมาชิกทีมของหลูเซียวยังลังเลอยู่ หัวหน้าทีมคลาสบีก็ลั่นไกแล้ว
"หึ่ง!"
เดิมทีหวงเหยียนเกือบจะปีนขึ้นไปบนกำแพงหินได้แล้ว ไม่คิดว่าคนข้างล่างจะยิงใส่ก้อนหินเหนือจุดที่มือเขายึดอยู่พอดี
หน้าผาร้าว เขาถึงกับร่วงหล่นไปตามแรงจนตัวไถลลงไปช่วงหนึ่ง กว่าจะใช้สองมือตะครุบก้อนหินที่นูนออกมาอีกก้อนที่เพิ่งปีนผ่านไปได้ทัน...
ฝ่ามือและแขนมีรอยถลอกเพิ่มขึ้นหลายแห่ง ที่รีบจับไว้ก็น่าจะมีเศษหินปนอยู่ด้วย เจ็บแปลบจนสุดจะทน...
บนหัว บนไหล่ และกระเป๋าเป้ข้างหลังเต็มไปด้วยเศษหินและโคลน คุณชายใหญ่แห่งตระกูลหวงที่ถูกประคบประหงมมาตลอดบนดาวเทียนซูไม่เคยตกที่นั่งลำบากขนาดนี้มาก่อน
"แม่ง!"
หวงเหยียนทนไม่ไหวจริง ๆ จนหลุดคำหยาบออกมา
"เฮ้ย! ลงมาซะเถอะ! เราไม่อยากทำร้ายใครหรอก"
สมาชิกคลาสบีคนหนึ่งตะโกนขึ้นไปยังหวงเหยียนบนหน้าผา
หัวหน้าทีมอูซินสุยก็พูดเสริมขึ้นมาว่า
"ถ้ามีสมองหน่อยก็ควรรู้ว่าดื้อดึงตอนนี้ไม่มีประโยชน์อะไรนอกจากทำให้ตัวเองบาดเจ็บเพิ่ม ไม่มีทางเปลี่ยนอะไรได้ทั้งนั้น"
สมาชิกทีมของหลูเซียวมองเหตุการณ์ทั้งหมดตรงหน้า สมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ
เมื่อครู่พวกเขาก็ไล่ตามหวงเหยียนเหมือนกัน... งั้นตัวเองก็มีสีหน้าแบบนั้นงั้นสิ? ดูเป็นตัวร้ายเกินไปแล้วมั้ง!?
แต่ที่คลาสบีพูดก็ถูก เดินทางมาครึ่งทางแล้ว ยังไม่ทันถึงทะเลทรายข้างหลังด้วยซ้ำ...
ภารกิจหลักแต่แรกคือเอาตัวรอดให้ครบ 7 วัน แล้วเดินออกจากปากทางก็พอ ไม่จำเป็นต้องเปิดศึกกันให้เลือดตกยางออก... ไม่งั้นอีกฝ่ายไม่เสียหายอะไรสักนิด แต่พวกเขากลับต้องติดคะแนนการศึกษายับเยิน