ครั้งนี้หวังอี้และเฉิงอินมาถึงได้ทันท่วงที เพราะวันรุ่งขึ้นพอดีมีคนจากกองทัพเดินทางมาเยือน
ผู้มาเยือนคือรองเสนาธิการกัวหงฟาน ลูกน้องโดยตรงของเหมิงฉงหยุน เสนาธิการใหญ่กองทัพสหพันธ์
หลังจากแสดงความเสียใจ ยอมรับ และขอบคุณนักเรียนและผู้ปกครองของโรงเรียนทหารอื่นๆ แล้ว หวังเทียนเวยก็ถูกเรียกให้อยู่ต่อเพียงลำพัง
"นี่คือใบรับรองสิทธิบัตรหุ่นรบแปรสภาพที่ท่านเสนาธิการใหญ่ให้ผมช่วยยื่นขอให้เพื่อนร่วมโรงเรียนหวังเทียนเวย กรุณารับไว้ด้วย"
ผู้ปกครองทั้งสองและคุณครูรีบถอยออกไป เผยให้เห็นหวังเทียนเวยยืนอยู่ตรงกลางด้วยสีหน้าตกตะลึง
แบบที่ส่งออกไปแล้วยังยื่นขอสิทธิบัตรย้อนหลังได้อีกเหรอ? ตอนที่เจอท่านเสนาธิการใหญ่ที่ดาวคาชีเล่อครั้งก่อน ทำไมท่านไม่พูดอะไรเลย!?
กัวหงฟานมองนักเรียนที่บริจาคแบบหุ่นรบแปรสภาพผ่านข้อความสั้นทางสมองกลแสงคนนี้ด้วยความรู้สึกดี
"สหพันธ์ไม่เคยทำร้ายผู้มีคุณความดี นี่คือสิ่งที่เธอสมควรได้รับ"
พูดพลางยื่นใบรับรองในมือไปข้างหน้าอีก หวังเทียนเวยเห็นดังนั้นก็รีบยื่นสองมือรับมาอย่างสุภาพ
"ขอบคุณท่านมาก!"
กัวหงฟานยิ้มพลางวางระเบิดลูกที่สอง
"ไม่เพียงเท่านั้น กองทัพยังตัดสินใจมอบเหรียญเกียรติคุณชั้นสองให้เธอด้วย เมื่อท่านเสนาธิการใหญ่กลับมาจะมอบให้เธอด้วยตัวเอง เพื่อนร่วมโรงเรียนหวังสามารถเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าได้"
รูม่านตาของหวังเทียนเวยค่อยๆ ขยายกว้าง
"เหรียญ...เหรียญเกียรติคุณชั้นสอง!?"
เฮือก...เธอรับไม่ไหวแล้ว นี่มันเหรียญเกียรติคุณชั้นสองของสหพันธ์นะ!