หวังเทียนเวยไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะมีวันนึงที่คิดถึงแคปซูลนอนหลับคับแคบนั้น!
แม้ก่อนนอนจะรู้สึกอึดอัด...แต่พอตื่นขึ้นมาวันรุ่งขึ้นมันหายเหนื่อยจริงๆ!
แต่ช่วงนี้เธอฝึกหนักเกินไป ตอนสร้างหุ่นรบพลังจิตก็แอคทีฟเกินกว่าปกติ คุณภาพการนอนเลยแย่ลงกว่าเดิม!
โชคดีที่เธอรู้จักสลับไปมา จับอย่างนึงเสร็จก็เปลี่ยนไปทำอีกอย่างนึงทันที ได้พักสายตาไปด้วย แล้วยังได้เปลี่ยนสมองอีกต่างหาก...
วันนี้หุ่นรบของเจียนจิ่งอวี่จะเสร็จพอดี แล้วโรงเรียนก็ปลดล็อกในที่สุด!
เย็นนี้กลับไปอาบน้ำอุ่นๆ แล้วนอนเต็มอิ่มสักที!
สามเดือนนรกนี้เธอผ่านมาได้ยังไงกัน!?
ลืมตาขึ้นมาก็ต้องฝึก!
ทุกคืนที่กลับถึงหอพัก ต้องเป็นสภาพที่พละกำลัง พลังจิต แล้วก็สมอง ถูกบีบจนแห้งเหี่ยวหมด!
"การฝึกพิเศษสุดโหด"ของคุณครูหลายท่านไม่ใช่แค่พูดเล่น...
เคยเห็นการวิ่งวิบากแบกน้ำหนัก...แต่เคยเห็นให้แบกเพื่อนร่วมทีมวิบากด้วยไหม!?
เจียนจิ่งอวี่นั่นตัวเป็นมัดกล้าม เกือบจะทับเธอตายอยู่แล้ว!!
แต่ก็ต้องวิ่งให้ได้! ทำไมน่ะเหรอ?
เพราะถ้าเขาบาดเจ็บในสนามรบ จะให้ปล่อยเขาทิ้งไว้ตรงนั้นเลยหรือ!?
เคยฝึกยิงแม่นเป้าอยู่ก่อน...แต่ใครจะไปทำได้ ถ้าต้องอดนอนสามสิบหกชั่วโมงแล้วมาฝึกต่อ? แล้วยังเป็นช่วงกลางคืนที่มีลมแรงอีก!?
ตาของเธอพร่าไปหมด! ครั้งแรกที่เล็งเป้า เกือบหาตัวเป้าไม่เจอ!
แต่นี่คือการจำลองจากสถานการณ์จริงในสนามรบทั้งหมด!
ตามคำพูดของจ้าวหยานหวังที่ว่า
"เจอสัตว์ดารา มันจะรอให้เรานอนอิ่มแล้วค่อยเลือกวันอากาศดีๆ มาบุกไหม!?"
ถูกต้อง หัวหน้าแพทย์ตั้งเป้าหมายให้พวกเขาไม่ใช่แค่การแข่งขันครั้งนึง แต่ฝึกพวกเขาเป็นทหารจริงๆ เลยทีเดียว!