ทีมสี่คนภายใต้การบัญชาการของหวงเหยียนจัดการ "กวาดล้าง" ดาดฟ้าได้อย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็เริ่มเก็บกวาดสัตว์กลายพันธุ์และสัตว์ดาราที่ซุ่มซ่อนอยู่ภายในทีละจุด
จางไหลลาทนไม่ไหว เปิดระบบกรองอากาศภายในหุ่นรบขึ้นมา
"ซอฟต์แวร์จำลองของโรงเรียนชอบลงรายละเอียดอะไรไร้สาระ... กลิ่นคาวปลาเน่าจำเป็นต้องทำสมจริงขนาดนั้นเลยเหรอ?"
อีกฝั่ง หวังเทียนเวยก็โบกดาบใหญ่ของตัวเองฟันไปทีละตัว ฟันทีไรได้ทีละตัวแน่ะ
"กลิ่นอาหารทะเลสดชื่นดี อยากกินปลาแล้วสิ..."
เจียนจิ่งอวี่ตอบว่า
"แม่ฉันเพิ่งซื้อปลาทะเลมาไว้ชุดหนึ่ง วันหลังเอามาฝากเธอไหม?"
"ดี!"
หวงเหยียนเตือนอย่างทันท่วงที
"ชั้นต่อไปเป็นสัตว์ดาราที่อยู่รวมกันเป็นฝูง จำนวนเยอะมาก มีเป็นร้อยตัว เปลี่ยนไปใช้อาวุธร้อนก่อน"
จางไหลลาฟันดาบยาวลงไป ผ่าตัวสัตว์ดาราตัวหนึ่ง ร่างไส้ไหลทะลักออกมาเต็มพื้น...
"รับทราบ"
นักเรียนด้านนอกดูเวลา... ผ่านไปแค่สิบนาที พวกเขาก็กวาดล้างไปแล้วสองชั้น!
"หวังเทียนเวยเอาแต่ใช้ดาบจิ้มสมองสัตว์ดาราทำไมนะ?"
"โรคประจำตัวเธอเองล่ะ อาจจะเป็นปมจากเมืองในวันสิ้นโลกก็ได้"
นักเรียนร่วมคลาส S ตอบกลับ
"เจียนจิ่งอวี่โหดร้ายเกินไปแล้ว! น่ากลัวชะมัด..."
"ฉันก็อยากน่ากลัวแบบเขาเหมือนกันเลย..."
เฉาหาวจดบันทึกพฤติกรรมของนักเรียนลงในบันทึก พร้อมกับไม่ลืมที่จะปรึกษากับเพื่อนร่วมงานข้างกาย
"หุ่นรบตั้งต้นของจางไหลลาค่อนข้างถ่วงฝีมือของเธออยู่ ถ้าได้ดัดแปลงแล้ว ระดับฝีมือคงไม่หยุดแค่นี้แน่!"