กิจกรรมแรกของการเปิดเทอมใหม่ที่โรงเรียนทหารฉีหลินคือการจัดนักเรียนทุกระดับชั้นออกเป็นกลุ่ม ๆ ไปล้างสัตว์กลายพันธุ์และสัตว์ดาราที่ภูเขาจวี่จี้นและชายขอบทะเลทราย
ปกติงานแบบนี้ครูของโรงเรียนเป็นคนจัดการเองทั้งหมด แต่ครั้งนี้กุยซือเจ๋อตัดสินใจให้นักเรียนได้ร่วมลงมือด้วย โดยครูมีหน้าที่คอยช่วยเหลืออยู่ห่าง ๆ และรับประกันความปลอดภัยของพวกเขา
ครั้งนี้นักเรียนได้รับอนุญาตให้ขับหุ่นรบของตัวเองมาได้ และไม่มีการจำกัดอาวุธหรืออุปกรณ์ใด ๆ
ดังนั้นเมื่อหวงเหยียนกับพวกปล่อยหุ่นรบออกมา จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะดึงดูดสายตาของทุกคนได้อีกครั้ง
ถ้าพวกเขาจำไม่ผิด หวังเทียนเวยเพิ่งจะอัปเกรดพลังจิตขึ้นมาเป็นระดับเอตอนปลายเทอมที่แล้วนี่นา... ผ่านไปแค่ช่วงปิดเทอมฤดูร้อน แค่เธอคนเดียวจะสร้างหุ่นรบใหม่เอี่ยมสามตัวได้ยังไงกัน!?
แล้วทำไมมันดู "กลายเป็นด้านมืด" ไปหมดแบบนั้น!? แล้วโครงสร้างมันเป็นแบบไหนกันแน่? ไม่ต้องพักผ่อนกันเลยหรือไง!?
หยูจินค้นอยู่นานกว่าจะเจอเครื่องสแกนแบบพกพาเครื่องหนึ่ง แล้วก็รีบสแกนหุ่นรบสามตัวของทีมหวังเทียนเวยทันที!
"เป็นยังไงบ้าง? ระดับอะไร?"
เฉาหาวกับฟูหมานลี่ถามเขาผ่านช่องสื่อสาร
เด็กพวกนี้เทอมที่แล้วไม่พูดกันหรอกรอให้หวังเทียนเวยดัดแปลงให้? หรือว่า... ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนแค่เดือนเดียว เธอสร้างหุ่นรบระดับเอขึ้นมาสามตัว!?
เครื่องสแกนมันเก่าแล้ว หยูจินทำได้แค่ขับหุ่นรบวนรอบ ๆ ตัวเด็ก ๆ เพื่อให้การสแกนสมบูรณ์ที่สุด จนสาวหวังเทียนเวยต้องเริ่มไล่
"ครู... บังสายตาหมดแล้ว!"
ในที่สุดหยูจินก็ได้ผลลัพธ์ และเขาก็เงียบไปกับผลตรวจ "ระดับเอสองเท่า" สามเครื่อง