หวังเทียนเวยมองอุณหภูมิที่แสดงบนจอหุ่นรบซึ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ เพิ่งเดินเข้ามาได้ไม่นานก็แตะ 50 องศาแล้ว!
นี่มันกลางดึกนะ อุณหภูมิข้างนอกแทบติดศูนย์!
"โชคดีที่เราตัดสินใจลงมาตอนกลางคืน……"
ทรัพยากรแร่ของสหพันธ์ถูกขุดด้วยเครื่องจักรมาโดยตลอด ไม่ต้องใช้แรงงานคน
สี่คนนี้น่าจะเป็นรุ่นแรก ๆ ที่ลงมาสัมผัสด้วยตัวเอง สภาพแวดล้อมรอบตัวดูมืดครึ้มน่าขนลุก……
ระบบไฟฟ้ายังทำงานอยู่ แต่โคมไฟในเหมืองแทบไม่มีดวงที่ยังสว่าง ตามมุมมืดที่ผ่านไปเป็นระยะ ๆ จะได้ยินเสียง "แกรกกราก" จาง ๆ พอจะมองดูว่ามันคือสัตว์กลายพันธุ์หรือสัตว์ธรรมดาก็หายวับไปแล้ว
ไม่นานนัก ค่ามลพิษทางอากาศบนหน้าจอก็ค่อย ๆ สูงขึ้น
ยิ่งลึกเข้าไป เสียงการเคลื่อนไหวของหุ่นรบก็ยิ่งดัง เจียนจิ่งอวี่ที่เดินอยู่หน้าสุดต้องกลั้นหายใจเบา ๆ
"พี่ม้า……เรดาร์ดูเหมือนจะพังแล้ว"
ไม่รู้ว่าลึกลงไปอีกกี่เมตร หลังจากเจียนจิ่งอวี่กระโดดลงจากเนินเล็ก ๆ แผนที่เรดาร์ก็กลายเป็นจอหิมะทันที
เรียกอยู่ในช่องสื่อสารตั้งนานก็ไม่มีใครตอบ รู้สึกได้ทันทีว่าไม่ปกติ
"พี่ม้า??"
แล้วก็เปิดลำโพงเสียงดังออกมา
"คุณหวง? พี่ม้า? ได้ยินฉันพูดไหม?"
"หืม? นายพูดว่าอะไรนะ?"
"เรดาร์พังแล้ว! เมื่อกี้ฉันพูดในช่องทีม ทำไมไม่มีใครตอบฉันเลย?"
หวังเทียนเวยเดินอยู่ลำดับที่สาม ตอนนี้มองเห็นแผนที่เรดาร์กะพริบ ๆ ไม่นิ่ง
"ฝั่งฉันเรดาร์ยังแสดงได้บ้าง แต่ก็ไม่เสถียร เหมือนมีอะไรบางอย่างรบกวนหรือกั้นสัญญาณอยู่……อาจจะเป็นแร่ก็ได้!!"
เจียนจิ่งอวี่ได้ยินแล้วก็เดินไปข้างหน้าอีกสองก้าว กำแพงสองข้างทางมีร่องรอยถูกเครื่องจักรเจาะจริงด้วย