หอพักของโรงเรียนทหารฉีหลินเป็นห้องคู่ทั้งหมด แต่สำหรับสองท่านผู้สนับสนุนที่บริจาคอาคารให้โรงเรียนถึงสี่หลัง จะเลื่อนขั้นให้เป็นห้องเดี่ยวก็ไม่ใช่เรื่องที่ยอมรับไม่ได้
อุปกรณ์ในห้องของหวังเทียนเวยก็เหมือนกับนักเรียนคนอื่น เตียงแผ่นเดียวกว้างหนึ่งเมตรห้า ถ้ารังเกียจที่แข็งก็ซื้อเบาะมานอนทับเอง
ตู้เสื้อผ้ามีครึ่งหนึ่งที่เปิดโล่ง ไว้แขวนชุดนักเรียนกับชุดฝึกที่ใส่บ่อย ข้างในซ่อนตู้นิรภัยไว้เก็บของมีค่า เช่น ปุ่มมิติเป็นต้น
ในห้องยังมีห้องอาบน้ำและห้องน้ำแยกส่วน แยกแห้งเปียก
พื้นที่ในห้องประมาณยี่สิบตารางเมตร นกกระจอกเล็กแต่ครบห้า organs หวังเทียนเวยพอใจกับสิ่งนี้มาก
โรงเรียนไม่อนุญาตให้พกหุ่นยนต์สำหรับใช้ในบ้าน พอเจอจะยึดทั้งหมด ดังนั้นงานบ้านต้องจัดการเอง
เธอไม่ค่อยพึ่งพาหุ่นยนต์ สิบธรรมชาติหยิบผ้าขี้ริ้วที่เตรียมไว้กับอุปกรณ์ทำความสะอาดอื่นๆ เริ่มทำความสะอาดหอพัก
พูดไปเถอะ! รู้สึกเหมือนกลับไปเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยจริงๆ
ในห้องไม่มีของเกินความจำเป็น ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงก็ทำความสะอาดเสร็จ
หวังเทียนเวยปูที่นอนกับผ้าห่มที่เอามาทั้งหมด แล้วเอาชุดนักเรียนกับชุดฝึกออกมาแขวนไว้ด้านนอกสุด ให้แน่ใจว่าทุกวันจะคว้าได้ใส่แล้วออกไปได้ทันที
กระเป๋าใบใหญ่ที่โรงเรียนแจกก็หยิบออกมาก่อน คิดไปคิดมา หวังเทียนเวยตั้งใจเอาของที่ต้องใช้ในการฝึกพรุ่งนี้ใส่เข้าไปก่อน รวมถึงกระทะแบนที่ซื้อวันนี้
เมื่อก่อนก็เคยเข้ารับการฝึกทหาร ตอนวันสิ้นโลกมาถึง ทีมเล็กๆออกไปทำภารกิจก็บ่อยครั้งค้างคืนข้างนอก