ชั่วพริบตาก็เที่ยงคืนพอดี
“ไม่กินมื้อดึกจริง ๆ เหรอ?”
หวงเหยียนถามอีกครั้ง
หวังเทียนเวยสามคนส่ายหน้าพร้อมกัน
“พวกนั้นน่ะวางมาดกันมาก ถือแก้วเดียวคุยได้ทั้งคืน! ของที่พวกเขาไม่กินเรากินแทนให้หมดแล้ว!”
เจียนจิ่งอวี่ก็ลูบท้องตาม
“ยังไม่ทันย่อยเลย!”
หวังไคอวี่ยืนอยู่ระหว่างสองคน
“……ผมกินสารอาหารเหลวไปแล้ว”
“เอางั้น เจอกันพรุ่งนี้นะ”
สี่คนแยกเป็นสองกลุ่มโดยธรรมชาติ เตรียมกลับบ้านของตน
ก่อนจะจาก หวังเทียนเวยหยิบกล่องดำเล็ก ๆ ออกมา ยื่นให้หวงเหยียนอย่างลึกลับ
“ตั้งแต่วันนี้ คุณหวงก็เป็นผู้ใหญ่แล้ว! นี่คือของระดับ ‘รุ่นผู้ใหญ่’ คุณภาพสูง! ฉันจัดสรรให้โดยเฉพาะเลย ไม่ต้องขอบใจฉันมากก็ได้!”
เจียนจิ่งอวี่ก็เบียดเข้ามาเสริม
“ฉันยังมีคลิปเต็ม ๆ ด้วย! กลับไปเปิดให้ดู รับรองว่านายคิดไม่ถึงแน่! ฮี่ ๆ ๆ โคตรจัดเต็ม!!”
……บทสนทนาที่น่าฉงนจริง ๆ
หวังไคอวี่ไม่อยากคิดไปทางนั้นจริง ๆ เพราะวันนี้เขากับเจียนจิ่งอวี่ถือว่าโดนใจกันตั้งแต่แรกพบ
แต่พอเห็นรอยยิ้ม “กรุ้มกริ่ม” ของพี่สาวตัวเอง ก็เริ่มคลำทางไม่ถูก……
“อ้อ! ของพวกนี้ไม่ถูกนะ! กลับไปอย่าลืมเบิกค่าใช้จ่ายให้ฉันด้วย!”
หวงเหยียนไม่รู้ว่าควรจะยื่นมือรับกล่องดำที่แผ่กลิ่นอายประหลาดนั้นดีหรือไม่
หวังเทียนเวยคิดว่าเขาคงเขิน เลยยัดกล่องใส่หน้าอกเขาให้เลย!
“เก็บไว้เถอะ! จะเกรงใจอะไรกัน!”
หวงเหยียนนิ่งไปพักใหญ่ สุดท้ายก็เลือกที่จะเก็บเข้าปุ่มมิติก่อน……วันนี้เขาเจออะไรมาพอแล้วจริง ๆ ไม่มีแรงกล้าพอจะเปิด “ระเบิดเวลาลูกใหญ่” ที่สองคนนั้นกลั้นไว้มาทั้งวันกลางถนน