"ทีมสี่แห่งโรงเรียนทหารฉีหลิน บวกสามสิบคะแนน"
"ทีมสี่แห่งโรงเรียนทหารชิงซงถูกคัดออก คะแนนถูกทำให้เป็นศูนย์"
พวกหวังเทียนเวยสวมชุดนักเรียนของชิงซง ผ่านการต่อสู้สองสนาม ตอนนี้เต็มไปด้วยคราบสกปรกไปหมด
"ชิงซงถูกคัดออกทั้งทีมแล้ว ชุดนี้สวมต่อไม่ได้แล้ว"
หวงเหยียนพูดพลางถอดเสื้อคลุมที่ยับยู่ยี่ออก
หวังเทียนเวยเงยหน้าขึ้นรับสายตาอาฆาตของเพื่อนร่วมโรงเรียนชิงซง
"เอ่อ... ช่วยกลับไปบอกเพื่อนร่วมทีมพวกคุณหน่อยนะ! รอพวกเราออกไปก่อน แล้วจะซักเสื้อผ้าให้สะอาดแล้วส่งคืนให้!"
"ฮึ่ม!!!"
"พี่ม้า ต่อไปพวกเราเปลี่ยนไปใส่ชุดของกรีนฟิลด์ดีไหม?"
"ได้ เดี๋ยวฉันหาให้..."
คอมเมนต์สดของนักเรียนจากโรงเรียนทหารต่างๆ จากที่ตอนแรกด่าทอ ตอนนี้ค่อยๆ ชินชาแล้ว
"คนพวกนี้ดูเหมือนจะเอาชุดนักเรียนของโรงเรียนเราไปใช้เป็นชุดทำงานซะอย่างนั้น..."
"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร... อีกไม่นานก็ถึงคิววัลเคอของเราหรอก พวกเขาไม่ปล่อยสีเขียวไปหรอก"
"ฉันไม่ยอม! ชุดนักเรียนของซานโตรินีเห็นๆ อยู่ว่าสวยกว่ากรีนฟิลด์!"
วันที่ห้าของการแข่งขันเอาชีวิตรอด
ทีมหลี่เหอชัวถูกวัลเคอคัดออก ฉีหลินเหลือเพียงทีมสุดท้ายทีมเดียว
ช่วงพลังจิตของหวงเหยียนที่เพิ่มสูงสุดในเดือนนี้มาเร็วกว่ากำหนดสองวัน สิ่งที่ตามมาคือพลังจิตที่ไม่เสถียรอย่างยิ่ง!
โชคดีที่ตอนนี้เขายังพอคาดการณ์เวลาที่พลังจิตจะพุ่งสูงได้ ดังนั้นเลยเปลี่ยนแผนการรบโดยสิ้นเชิง!
ช่วงที่พลังถึงขีดสุด ไม่ว่าจะเก็บคะแนนหรือคัดคนออกก็เหมาะสมที่สุด! ส่วนชุดนักเรียนของแต่ละโรงเรียนทหารที่เก็บสะสมไว้ล่วงหน้าก็กลายเป็นไพ่ตายอีกใบ!
ตอนพลังถึงขีดสุด เขาสามารถ"มอง"เห็นล่วงหน้าได้ว่ามีคนจากโรงเรียนทหารไหนอยู่ใกล้บ้าง อันไหนอันตรายหรือถ้าต่อสู้แล้วเสียเวลานานเกินไปก็เลี่ยงไว้ก่อน