ฮิรานุมะ ยูฉี ทลายโลกมายาของหวงเหยียนนับครั้งไม่ถ้วน ในที่สุดก็เริ่มมีความอดทนไม่ไหว
ตอนอยู่โรงเรียนทหาร หาคู่ต่อสู้ที่สูสีแบบนี้ได้ยากจริง ไม่มีผิด แต่หมอนี่หวงเหยียนช่างไม่รู้จักจบสิ้น เจออะไรก็ซ้อมจนตายเลยหรือไง?
แน่นอนว่าเขายังมีท่าโจมตีระดับสูงกว่านั้น แต่ตอนนี้ไม่อยากโชว์ออกมา เพราะกลัวว่าหวงเหยียนจะเรียนรู้ไปใช้สู้กับตัวเอง
ปล่อยหุ่นรบออกจากปุ่มมิติ
"สู้กันไปก็ไม่มีผล มาสู้กันจริง ๆ สักตั้งเถอะ หวงเหยียน"
พูดจบผ่านไปสามวินาที คนรอบข้างก็ไม่มีท่าทีใด ๆ
รูม่านตาของฮิรานุมะ ยูฉีค่อย ๆ ขยายกว้าง หวงเหยียนที่อยู่ตรงหน้าเอียงคอลงหัวเราะเบา ๆ
"ได้สิ"
ไม่ถูกสิ หรือว่ายังอยู่ในโลกมายา?
ฮิรานุมะ ยูฉีใช้พลังจิตทดสอบ "กำแพงจิต" ของหวงเหยียนอีกครั้ง ไม่มีอะไรผิดปกตินี่นา!?
แล้วทำไมอู๋ฟางอวี่ ไทเลอร์ และบารีที่อยู่ข้างกายถึงยังคงท่าทางเดิมอยู่อย่างนั้น?
ถึงแม้เขาจะพูดคำว่า "สู้กันสักตั้ง" ออกไปแล้วก็ยังไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ?
ฮิรานุมะ ยูฉีลองแผ่พลังจิตให้กว้างขึ้น...
"อา... สุดขอบเขตแค่นี้จริง ๆ สินะ"
เสียงของหวงเหยียนดังมาจากทุกทิศทาง
"กำแพงจิต" ใหม่ในที่สุดก็ถูกฮิรานุมะ ยูฉีสัมผัสได้และทำลายลง ตอนนี้ภาพที่เห็นกับที่เพิ่งเห็นเมื่อครู่ไม่เหมือนกันเลย!
เขาถูกแบกบนบ่าของอู๋ฟางอวี่ถอยออกไปไกลกว่าสิบเมตร พลรบเดี่ยวทั้งสี่คนสองฝ่ายสวมหุ่นรบและลงมือต่อสู้กันแล้ว
หวังเทียนเวยนั่งอยู่หน้าแผงควบคุมง่าย ๆ ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยมองมาทางนี้ ราวกับกำลังทึ่งในความเร็วของอู๋ฟางอวี่