เช้าวันที่เจ็ด แปดนาฬิกา เหลือเวลาอีกเพียงหกชั่วโมงก่อนการแข่งขันสิ้นสุด
"ทีมสี่โรงเรียนทหารฉีหลิน ได้คะแนนเพิ่มหกสิบคะแนน"
"คุณหวง!?"
"คุณหวง!!!"
หวงเหยียนใช้พลังจิตที่พุ่งทะลักออกมาฆ่าผึ้งนักฆ่ากลายพันธุ์หกตัว ก่อนจะทรุดลงกับพื้น เลือดไหลออกจากจมูกและหูพร้อมกัน ใบหน้าซีดเผือดในพริบตา...
หวังเทียนเวยตัดสินใจทันที
"กดออก!! อาจารย์คะ ขอคุณหวงกดออก!!"
เจียนจิ่งอวี่ยื่นมือปิดปากหวงเหยียนที่กำลังจะแย้ง
"ใช่! เราตัดสินใจแทนเขา! คุณหวงกดออก!"
จางไหลลารีบบอกกับ "ผึ้งน้อย" ที่อยู่ใกล้ที่สุด
"อาจารย์ฟู! ช่วยแจ้งโรงพยาบาลเตรียมยาเสริมความมั่นคงของพลังจิตกับสารอาหารเหลวไว้ล่วงหน้า!"
หวังเทียนเวยก็เดินเข้ามาเสริม
"ถ้าไม่ไหวจริงๆ หาหมอเทา! คุณหวงกับเฟิงอี๋มีเบอร์เขา! เฟิงอี๋เธอเห็นอยู่ไหม? เอาเบอร์หมอเทาให้อาจารย์ทั้งสองคนด้วย!"
"เด็กพวกนี้!"
เฉาหาวและฟูหมานลี่ขยับตัวทันที ไม่นานวิดีโอคอลของเฟิงอี๋ก็โทรมา!
"อาจารย์เฉา! หมอปีเตอร์ติดต่อผมแล้วบอกว่าจะมาทันที! ผมส่งเบอร์ให้อาจารย์แล้ว..."
ก่อนจากไป หวงเหยียนก็ไม่ลืมที่จะทิ้งลูกสียิงและอาวุธเย็นของตัวเองไว้
"แค่เอาตัวรอดให้ได้หกชั่วโมงก็พอ... หลบ... ฟุบ!"
ยังพูดไม่ทันจบ เลือดก็พุ่งออกจากปาก! หวังเทียนเวยตกใจสุดขีด
"สบายใจได้! คุณหวงรีบไปเถอะ!! เราทำได้!"