หวงเหยียนเปิดเสียงการถ่ายทอดสดอีกครั้งหลังจากทั้งสี่คนพูดคุยกันเสร็จเรียบร้อย
ผู้ชมถึงจะไม่ได้ยินว่าทั้งสี่คนคุยอะไรกัน แต่ช่วงเวลานั้นพวกเขาก็ไม่ได้อยู่ว่าง หาไฮไลต์กันทั่วทุกมุม!
ยกตัวอย่างเช่น มนุษย์กึ่งสัตว์สองคนของซานโตรินีกับโรงเรียนทหารอวี้อิงที่ยืนอยู่ด้วยกัน ให้ความรู้สึกเหมือนหลุดมาจากโลกแฟนตาซี สติกเกอร์หน้าที่แคปหน้าจอมาแพร่หลายไปทั่วแล้ว!
อีกตัวอย่างคือลูกัส นักบังคับหุ่นรบจากโรงเรียนทหารอันดับหนึ่ง ที่แท้กลับเป็นคนเข้ากับคนง่ายสุดๆ? คุยกับใครก็ได้ทั้งนั้น!
เพราะอาหารเย็นมื้อนี้เป็นเนื้อย่างกับหม้อไฟแสนง่าย นักศึกษาและผู้ใหญ่จึงต่างช่วยตัวเอง!
อยู่ที่ดาวคาชิเล่มานานขนาดนี้ ผู้คนจากโรงเรียนทหารทุกแห่งเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมคนของฉีหลินทั้งสี่คนถึงได้ยึดติดกับเรื่องการกินขนาดนี้……
“อร่อย! อร่อยมาก!!! ”
อู๋ผูจั้วเพิ่งคีบเนื้อออกจากตะแกร่งย่าง แล้วชุบน้ำจิ้มหนึ่งรอบก็ส่งเข้าปากทันที ไม่แม้แต่จะกลัวร้อน
ฟู่ซิงหยวนเห็นดังนั้นก็รีบวางเนื้อสัตว์ดาราชั้นใหม่ลงไปทันที ความเข้าอกเข้าใจกันของเพื่อนร่วมทีมช่างแนบเนียนเหลือเกิน
“ตอนนี้ฉันเริ่มคิดถึงซาลาเปาใหญ่ๆ ที่ฉีหลินแบกมาด้วยระหว่างทางแล้วสิ……ครั้งหน้าเราก็เอามาบ้างดีกว่า!”
เหอซื้ออวี้ก็เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่างานเลี้ยงแบบนี้สนุกและสบายใจกว่างานที่เคยเข้าร่วมมาก่อน และดูเหมือนจะอร่อยกว่าจริงๆ ด้วย
“ได้สิ กลับไปแล้วเราไปเวียนดูโรงอาหารของโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งกันสักรอบ?”
ลีโอราหม่าปากเล็กน้อย
“โรงอาหารของโรงเรียนเราน่ะแทบไม่มีอะไรน่ากินเลย……”