ไม่รู้ว่าทำไม ลีโอราถึงได้รู้สึกว่าอยู่กับหวังเทียนเวยแล้วความคิดเยอะเป็นพิเศษ!
ปกติคิดไม่ออกก็ดี พออยู่ด้วยแล้วนึกออกหมดเลย……
คน ๆ นี้มีอะไรพิเศษกันแน่นะ? ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคงต้องลากเธอเข้ามาที่โรงเรียนทหารอันดับหนึ่งให้ได้จริง ๆ!
ในใจก็ครุ่นคิดว่าโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งที่สู้โรงเรียนทหารฉีหลินไม่ได้เพียงอย่างเดียวน่าจะเป็นโรงอาหาร พอกลับไปจะเขียนจดหมายเสนอความเห็นให้ทางโรงเรียน…… มือก็ไม่หยุด หยิบเครื่องคิดเลข กระดาษ ปากกา และวัสดุบางอย่างที่หวังเทียนเวยพูดถึงออกมาจากปุ่มมิติ แล้วหมอบใต้กองสาหร่ายเส้นลงวาดแบบร่าง
คลื่นยักษ์ใช้เวลาสามชั่วโมงกว่าจะค่อย ๆ สงบลง หนอนท่อขนาดยักษ์ในที่สุดก็รู้ตัวว่า ศัตรูที่คุกคามพวกมันจริง ๆ อยู่ที่ไหน?
พวกมันจึงรวมตัวกันจากทั่วทุกทิศทาง แล้วบุกตะลุบอย่างหนัก!
หนอนท่อแดงที่มีขนเริ่มปีนขึ้นไปตามตัวเรืออย่างเป็นระเบียบ การโจมตีด้วยพลังจิตก็ไม่กระจัดกระจายเหมือนตอนแรกแล้ว
หวังเทียนเวยกำลังจดจ่อดูแบบร่างใต้ปลายปากกาของลีโอราอยู่ พอหลับตาก็รู้สึกเหมือนตัวเองลงไปอยู่ใต้ทะเล? พอลืมตาขึ้นมาก็กลับมาอยู่บนเรืออีกครั้ง
“ขอโทษนะ เมื่อกี้ไม่มีเวลาดูแลนาย”
หวงเหยียนกำลังฝึกวิธีรวบรวมพลังจิตที่เหอซื้ออวี้สอนอยู่ ยุ่งอยู่กับการดูพลรบเดี่ยวสองคนที่สู้อยู่ด้านหน้า จนลืมไปว่าบนเรือยังมีนักบังคับหุ่นรบพลังจิตระดับเออยู่คนหนึ่ง
“ไม่เป็นไร”
หวังเทียนเวยเงยหน้ามองสถานการณ์รอบเรือ ตบมือแล้วลุกขึ้นยืน