เมื่อใดที่กระบวนกระบี่ก่อตัวขึ้น ด้านในก็จะมีไอกระบี่ผุดขึ้นไม่หยุด หากถูกสัมผัสเข้าก็จะบาดเจ็บ
พวกที่มีระดับต่ำ จะถูกฟันขาดเป็นสองท่อนโดยตรง
เหล่าผีเสื้อราสีเทาจำนวนมากมาย ตายไปกว่าครึ่งในชั่วพริบตาที่ถูกขังอยู่ในกระบวนกระบี่
บางทีอาจเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงสิ่งนี้ ราชันย์ผีเสื้อราสีเทาจึงโกรธเกรี้ยว ระดมโจมตีใส่เสิ่นจืออินอย่างรุนแรงไม่หยุดหย่อน
ผงพิษบนตัวมันโปรยใส่ตัวเสิ่นจืออินราวกับไม่ต้องใช้เงิน
หากมีช่องว่างแม้เพียงนิดเดียว หากเสิ่นจืออินถูกสัมผัสเข้าก็จะติดพิษ
และแขนขาทั้งแปดของผีเสื้อราสีเทาล้วนแหลมคมดุจกระบี่
เสิ่นจืออินถือกระบี่ชีวิตไว้ในมือ พร้อมกันนั้นก็รวมไอกระบี่จำนวนมหาศาลพอ ๆ กับของผีเสื้อราสีเทาเข้าต่อสู้กับมัน
ภายในสถานที่เกิดเหตุมีแสงกระบี่และเงากระบี่ส่องประกายระยิบระยับ สภาพแวดล้อมโดยรอบ ไม่ว่าจะเป็นบนก้อนหิน ลำต้นของต้นไม้ หรือบนพื้น ล้วนถูกทิ้งร่องรอยของกระบี่เอาไว้
เสิ่นจืออินเพ่งสมาธิทำหลายอย่างพร้อมกัน บนร่างกายมีบาดแผล ในขณะที่ฟันแขนขาของผีเสื้อราสีเทาขาดไปสองข้าง แขนข้างที่ถือกระบี่ของนางก็ถูกแขนขาข้างหนึ่งของผีเสื้อราสีเทาที่กำลังโกรธเกรี้ยวแทงทะลุเช่นกัน
ไม่ทันจะได้ดึงแขนขาที่ยังติดค้างอยู่บนตัวนางออกไป การโจมตีของผีเสื้อราสีเทาก็มาถึงอีกครั้ง
เสิ่นจืออินสลับกระบี่ชีวิตไปยังมืออีกข้างหนึ่ง
“ผู้ฝึกกระบี่เคลื่อนไหวได้ไม่ใช่แค่มือข้างเดียวนะ!”
ในชาติก่อน ตอนที่นางใช้มือขวากวัดแกว่งกระบี่ของตนได้อย่างชำนาญแล้ว อาจารย์ก็ผนึกมือขวาของนาง ให้นางใช้มือซ้ายฝึกใหม่ตั้งแต่ต้น
นางจำคำพูดของอาจารย์ในตอนนั้นได้ไม่มีวันลืม