รถบ้านออกตัวแล้ว สายตาของหนานกงจิ่นเป็นประกายขึ้นมา
"ดี ๆ ๆ ไม่ต้องใช้สัตว์ร้ายลากก็วิ่งได้ ของชิ้นนี้คุณชายฉันซื้อละ ราคาเท่าไหร่"
ฉินเจินยิ้มหน้าบานเลย เขาชอบคนที่ใจป้ำและตรงไปตรงมาแบบนี้
"ไม่มากหรอกครับ แค่ 1,000 หินวิญญาณระดับบน"
เซี่ยหนานเซียวที่อยู่ข้าง ๆ ไร้สีหน้าบนใบหน้า มุมปากกระตุกเล็กน้อย เท้าถอยไปไม่กี่ก้าวอย่างเนียน ๆ
ไม่แพงนะ?
แต่หนานกงจิ่นตาไม่กะพริบเลยด้วยซ้ำ ยื่นหินวิญญาณระดับบน 1,000 ก้อนให้
ฉินเจินรับหินวิญญาณมา ก็ยิ่งแนะนำอย่างกระตือรือร้นมากขึ้น
"รถบ้านคันนี้นอกจากขับเคลื่อนอัตโนมัติแล้วยังมีแบบขับเองด้วยนะครับ ถ้าคุณอยากลองสนุกกับการขับรถ เดี๋ยวผมจะสอนให้ครับ"
หนานกงจิ่นเสียบพัดไว้ที่เอว "มาเลย"
ของแปลกใหม่แบบนี้ เขาอยากเรียนรู้อยู่แล้ว
การเรียนอันนี้ไม่ยาก ผู้ชายส่วนใหญ่มีพรสวรรค์ด้านนี้ดีอยู่แล้ว
แถมหนานกงจิ่นความจำดี ไม่พอ หลังจากฉินเจินอธิบายอุปกรณ์ควบคุมทั้งหมดเสร็จ แล้วสาธิตให้ดูหนึ่งรอบ เขาก็เริ่มลองด้วยตัวเอง
แน่นอนว่าลองในที่โล่ง ๆ
เพราะรูปร่างหน้าตาของรถบ้านมันไม่เหมือนใคร จึงมีคนมาดูกันเยอะ พอเห็นเจ้าสิ่งมหึมานี้ที่ไม่มีสัตว์ร้ายลากสักตัวแต่กลับเคลื่อนที่เองได้ ก็พากันอุทานออกมาอย่างตกใจระลอกแล้วระลอกเล่า
หนานกงจิ่นเองก็พอใจกับรถบ้านคันนี้มาก ที่สำคัญคือตอนเคลื่อนที่แล้วแทบไม่รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือน
อันที่จริงโลกใบนี้มีบ้านที่พกพาเอาไปข้างนอกด้วยได้
บ้านบางหลังอลังการและหรูหรากว่าการตกแต่งภายในรถบ้านอีกมาก