อสูรระดับเหนือ S ในตำนานอย่างหานป๋า ต่อให้ตอนนี้เสิ่นจืออินจะอยู่ขั้นแก่นทอง ก็ทำได้แค่สู้กับมันแบบผลัดกันรุกผลัดกันรับ
แถมนั่นยังเป็นตอนที่ขั้นแก่นทองของนางใหญ่กว่าของคนอื่นมาก และมีปราณวิญญาณสะสมไว้มหาศาล
ถ้าเป็นขั้นแก่นทองธรรมดาคนอื่น มาตั้งเท่าไหร่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้
การต่อสู้ระหว่างเสิ่นจืออินกับหานป๋าครั้งนี้กินเวลานานถึงหนึ่งสัปดาห์ ตั้งแต่ช่วงแรกที่สู้กันตัวต่อตัว หมัดต่อหมัด วัดกันที่ร่างกายแข็งแกร่งล้วน ๆ ไปจนถึงช่วงหลังที่เสิ่นจืออินหยิบกระบี่ออกมาฟาดฟันใส่มัน
สู้กันซะจนฟ้าถล่มดินทลาย
เสิ่นจืออินคอยควบคุมให้หานป๋าอยู่ในเขตพื้นที่นี้มาตลอด ไม่ยอมปล่อยให้ภัยแล้งลามออกไปอีก
ตูมมม...
ยันต์สารพัดชนิดบนตัวเสิ่นจืออินถูกปาใส่หานป๋าจนทั่ว แม้จะเป็นศพที่ฝึกฝนจนแข็งแกร่ง แต่ภายใต้การโจมตีเช่นนี้ ร่างของหานป๋าก็เริ่มปรักหักพัง
เช่นคอมันเอียง เพราะโดนเสิ่นจืออินฟันไปครึ่งหนึ่ง แต่อีกครึ่งหนึ่งยังคงห้อยติดอยู่กับคออย่างเหนียวแน่น และไม่ได้ส่งผลอะไรกับมันเลย
ตัวเสิ่นจืออินเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน กระดูกแขนหัก
นางจัดแขนของตัวเองเข้าที่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย กลืนยาลงไป กระดูกก็ค่อย ๆ สมานดีขึ้น
ณ ตอนนี้ เสิ่นจืออินและหานป๋ายืนอยู่ตรงข้ามกัน ต่างฝ่ายต่างจ้องมองอีกฝ่ายอย่างระแวดระวัง พักรบชั่วคราวกลางคัน