ระหว่างที่เสิ่นจืออินยุ่งอยู่กับฝั่งเกม เธอยังแวบไปที่หน่วยบริหารพิเศษเพื่อหาคนสอนวิธีทำธูป
พอได้ยินว่าธูปนี้ทำออกมาแล้วพวกผีค่อนข้างชอบ ถังซื่อไม่รอช้าจัดการให้ทันที
อยู่ที่หน่วยบริหารพิเศษไม่กี่วัน รอจนนักเรียนพวกนั้นเรียนกันได้ที่แล้ว ถึงได้วิ่งกลับมา
ในที่สุดก็โยนงานหนักนี้ทิ้งไปได้สักที
เสิ่นจืออินขออะไรจากจวินหยวน จริง ๆ ก็คือหินวิญญาณ
จวินหยวนหาแดนลับได้ตั้งหลายแห่ง แถมตัวเขาเองยังมีสายแร่วิญญาณอีกหลายสาย หินวิญญาณมากมายจนเธอน้ำลายไหล
ตอนนี้จวินหยวนดูดซับพลังธูปเทียน ในฐานะที่เขาเป็นถึงท่านจักรพรรดิแห่งยมโลก พลังธูปเทียนที่มนุษย์ทั่วหลันโจวใช้เซ่นไหว้ญาติผู้ล่วงลับก็จะตกลงมาที่ตัวเขาด้วย
ดังนั้นแม้แต่ตอนที่เทพองค์อื่น ๆ หายไปเพราะสารพัดเหตุผล เขาก็ยังคงอยู่ และไม่ถูกทำให้พลังอ่อนแอลง
แค่หลันโจวมีคนตาย มีวิญญาณเข้าสู่ยมโลก เขาก็มีพลังให้ดูดซับ
หินวิญญาณตอนนี้เป็นของไร้ค่าสำหรับจวินหยวน มีหรือไม่มีก็ไม่สำคัญ
แต่สำหรับเสิ่นจืออินและคนที่ฝึกบำเพ็ญอยู่ในตอนนี้ มันคือสมบัติล้ำค่า
จวินหยวนตกลงใช้หินวิญญาณมาแลกกับธูปพวกนั้น ยังไงเสียก็วางไว้เปล่า ๆ
พอผู้บริหารระดับสูงของหน่วยบริหารพิเศษรู้ว่าจวินหยวนยอมใช้หินวิญญาณแลกกับธูปพวกนั้น ก็ตื่นเต้นจนจับมือเสิ่นจืออินเขย่าขึ้นลง
"ขอบคุณ ขอบคุณมากเลยนะคุณเสี่ยวกู๋ไท่"
เสิ่นจืออิน: หา? แกเรียกฉันว่าอะไรนะ?