เวลาที่เหลือในชีวิตของเขามีไม่มากแล้ว ความหวังเพียงหนึ่งเดียวก็ถูกหลินเฟิงทำลายลง
ยิ่งไปกว่านั้น ยังเป็นการตบหน้ากันอย่างจัง ทำให้บุตรชายของไท่ซือแห่งราชสำนักต้องแช่อยู่ในคูเมือง กลายเป็นตัวตลกให้ผู้คนนับหมื่นกล่าวขาน
ความแค้นนี้มิอาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันได้
สวี่จิ้นกลับถึงบ้านแล้ว ซ่อนตัวสั่นงันงกอยู่ในห้องของตน
แม้เหตุการณ์เรือล่มเมื่อคืนจะเป็นภารกิจที่หลินเฟิงส่งคนมาสั่งการไว้ล่วงหน้า แต่เขาบอกสวี่จิ้นเพียงให้นำเรือไปยังจุดที่กำหนด ส่วนเรื่องอื่นไม่ต้องสนใจ
จนกระทั่งวันรุ่งขึ้น สวี่จิ้นจึงพบว่าคนส่วนใหญ่บนเรือรอดชีวิต มีเพียงว่านจั๋วกับหนงซั่งจิ้นที่หายตัวไป
กว่าจะถึงยามบ่าย จึงมีคนมารายงานว่าศพของว่านจั๋วถูกกู้ขึ้นมาจากคูเมือง ร่างแช่น้ำจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม
ส่วนหนงซั่งจิ้นจนถึงบัดนี้ก็ยังไม่พบร่องรอย ไม่รู้ว่าถูกกระแสน้ำพัดไปถึงที่ใด
สวี่จิ้นจึงตระหนักได้ว่าตนโชคดีเพียงใด
ในใจเขาซาบซึ้งต่อสตรีนามตู้เฉียวเอ๋อร์จากใจจริง นางมอบทุกสิ่งที่มีเพื่อช่วยชีวิตสวี่จิ้นผู้นี้ไว้
นับแต่นั้น ในบรรดาคนทั้งสี่ที่ร่วมวางแผนเล่นงานหลินเฟิง มีเพียงสวี่จิ้นที่รอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด ทว่าจุดอ่อนร้ายแรงของเขากลับตกอยู่ในมือหลินเฟิง
ชีวิตของคนทั้งครอบครัวแขวนอยู่กับคำพูดเพียงคำเดียวของหลินเฟิง
สวี่จิ้นตบหน้าตนเองแรง ๆ หลายครั้ง พร่ำตำหนิว่าตนสายตาคับแคบเกินไป บุคคลร้ายกาจประหนึ่งปีศาจเช่นนี้ เขายังกล้าไปยั่วยุอีก
นับจากนี้ไป เขาอาจไม่ฟังคำพูดของผู้อื่นก็ได้ แต่หากเป็นคำสั่งของหลินเฟิง ต่อให้สั่งให้เขาตายก็ต้องน้อมรับโดยไม่มีข้อแม้
