เขาสามารถโจมตีจุดตายของอีกฝ่ายจากด้านหลังได้ วิธีสังหารเช่นนี้ไม่ทิ้งร่องรอยไว้บนร่างกายแม้แต่น้อย คนทั่วไปย่อมสืบหาสาเหตุไม่พบ ต่อให้หมอผู้มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองมาตรวจ ก็ทำได้เพียงวินิจฉัยว่าตายกะทันหัน
ยิ่งไปกว่านั้น เวลานี้ยังเป็นกลางวันแสก ๆ ภายในบ้านของตนเองที่มีคนคุ้มกันแน่นหนา ย่อมไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าต้วนจิ่งชิวจะถูกคนใช้กำลังสังหาร
ต้วนอีเป็นคนเด็ดขาด อีกทั้งทำการรอบคอบ ไม่ทิ้งร่องรอยให้ตามสืบ
เมื่อตัดสินใจแล้ว เขาก็ไม่ลังเลอีก
ต้วนอีพลิกกาย ห้อยศีรษะลงและใช้ขาเกี่ยวชายคา ปล่อยให้ร่างห้อยลงมา ก่อนใช้มือกดบานหน้าต่างแกะสลักเบา ๆ แล้วผ่อนแรงภายในออกไปเล็กน้อย สลักไม้บนบานหน้าต่างก็หลุดออก
ชั่วพริบตา บานหน้าต่างไม้แดงทั้งสองบานเปิดออกอย่างไร้เสียง ภาพภายในห้องพลันปรากฏชัดแก่สายตาต้วนอี
ต้วนจิ่งชิวนั่งหันหลังให้หน้าต่างอยู่หน้าโต๊ะหนังสือขนาดใหญ่ ก้มหน้าอ่านสมุดบัญชีบนโต๊ะ
สายลมอ่อนพัดผ่านหน้าต่าง ลูบไล้เส้นผมของนางเบา ๆ ทว่าต้วนจิ่งชิวซึ่งกำลังครุ่นคิดอย่างจดจ่อกลับไม่รู้สึกตัว
ต้วนอีคลายขาทั้งสองข้าง วางมือบนบานหน้าต่าง แล้วพลิกร่างเข้าไปในห้องอย่างไร้เสียง ก่อนลงพื้นด้านหลังต้วนจิ่งชิวอย่างแผ่วเบา
การเคลื่อนไหวต่อเนื่องกันหลายครั้งไม่ก่อให้เกิดเสียงแม้แต่น้อย แม้แต่ต้วนจิ่งชิวซึ่งอยู่ใกล้เพียงเอื้อมมือก็ไม่รู้สึกถึงความผิดปกติ
ต้วนอีภาคภูมิใจยิ่งนัก ไม่ต้องพูดถึงคนธรรมดา ต่อให้เป็นยอดฝีมือในยุทธภพ เมื่อเผชิญหน้ากับวิชาตัวเบาอันล้ำเลิศของเขา ก็ทำได้เพียงรอความตาย
เมื่อเผชิญหน้ากับต้วนจิ่งชิวผู้มีเอวอ้อนแอ้นและงดงามจับใจ ต้วนอีกลับไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ เขารวมนิ้วข้างหนึ่งเข้าด้วยกัน เล็งไปยังจุดเทียนจู้ตรงท้ายทอยของนาง